Gelopen op vrijdag 19 september 2026 met Aafke
Nee, het Stellingenpad is niet vergeten. Het is gewoon ver weg. Maar we komen er wel. Voor dag en dauw in de trein en in de tweede helft met chauffeur en Franse koffie. Vlakbij ons eindpunt van vandaag is een uitstekende parkeerplaats aan de rand van een bos. op 100 meter van de bushalte. Het gaat opeens gieten dus de grote plu uit de achterbak gaat mee naar de bushalte pal voor het Nivonhuis Allardsoog. Zodra de bus komt zetten we de plu bij de boom en stappen we in. Kijken of de plu er vanmiddag nog steeds zal staan..
Als je een kunstgebit had was deze busrit een test geweest voor de kukident. Het zijn klinkerwegen we overheen denderen in het busje zonder Franse vering. Nog even overstappen aan de provincialeweg in Wijnje, waar we nog even schuilen bij de halte. De buschauffeur heeft zijn nummer op de voorruit veranderd, maar dat maakt allemaal niet uit. Wij kunnen gewoon zoals gepland om kwart voor 11 starten op ons wandelpad.
En die hebben we dan ook helemaal voor onszelf. Wamt we gaan direct de natuur in en lopen langs een bosrand met aan weerszijden de knalroze reuzenspringbalsemien. Soms gaat het pad meer het bos in, waar we ons verbazen over de diversiteit in paddenstoelen. En soms lopen we over een stuk hei, een enkele keer nog in bloei, maar meestal toe aan onderhoud. Maar volgens de borden is natuurmonumenten daar druk mee bezig. Wat echter vooral bezig is, is een bomenverzamelhijsmachine. Door de moddersporen van dit gevaarte moeten wij voorzichtig oversteken zonder uit te glijden.
Op leuke punten staan er bankjes en zetten we de vogelapp aan. Grote bonte specht laat zich horen, zonder tikken. En net als vorige week in de Dierense bossen horen én zien we hier twee raven. Is dat even boffen voor Cécile en Raafke.
De horecastop komt na 13 km op het juiste moment: koffie en thee bij het koetshuis van landgoed De Slotplaats. De laatste vijf kilometer worden er zes, omdat we de routebeschrijving niet heel helder vinden. De lucht is dat inmiddels wel. De jassen zijn al lang uit en we lopen kronkelend langs een heidegebied over zandwegen. Diverse gezinnetjes laten hier hun weekendgevoel beginnen. En wij ook. Terug bij de auto loop ik even door naar de bushalte en jawel: de plu wacht ons gezellig op. Dat kan hier in Allardsoog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten