Het Wilhelmus wordt op de piano in de stationshal van Amsterdam CS gespeeld. De muren zijn bekleed met gouden kerstlampjes. Een warm onthaal. Tram 9 brengt ons bij de Plantage Middenlaan.
Aan een kopje koffie lurken bij café Koosje, bekijken we de Westerborkpad-gids eens goed. Waar gaan we vandaag allemaal langs komen?
Na ons tweede kopje koffie gaan we 'en route'. De Hollandsche Schouwburg is het officiële vertrekpunt van (in één richting gemarkeerde) lange-afstands-wandeling naar Westerbork.
De gids is heel prettig: duidelijke informatie, niet té uitgebreid. Ook is de route goed gemarkeerd.
We kennen onze weg in Amsterdam natuurlijk wel, maar nu bekijken we het met geheel andere ogen.
Het kunstenaarsverzetmonument, de Transvaalbuurt, het Muiderpoortstation, ... Persoonlijke herinneringen aan Amsterdamse plekjes en historisch/ Joodse gedenkplaatsen wisselen elkaar af. Ons gesprek schakelt tussen heden en verleden.
Ik vind het altijd mooi een stad uit te lopen om te zien hoe de rafelranden ervan zo'n andere sfeer ademen dan de bruisende stad. Ook nu is dat het geval. Voorbij Watergraafsmeer gaan we naar Diemen. We nemen een verse jus d'orange in het winkelcentrum tegenover theater De Omval. We proosten op wereldvrede.
Van Diemen naar Weesp valt de mist in. De wereld is heel klein geworden. Geluiden zijn gedempt. Wanneer we langs de spoorburg het Amsterdam Rijnkanaal oversteken is het water onder ons niet te zien.
Het lopen van het Westerborkpad is een heel andere ervaring dan natuurwandelingen. Waardevol ook.
