Gelopen op zaterdag 10 oktober 2026 met Wendeline
Op een holletje op spoor 1 van Amsterdam CS de trein naar Halfweg gehaald. En dus wandelen we een kwartier later al op het Noordhollandpad, zodra we station Halfweg-Zwanenburg verlaten. Krap twee minuten later zijn we het pad al kwijt. Zijn wij nou gek? Maar terwijl de westenwind m ons heen loeit, blijven wij rustig en hervinden onze weg.
In Spaarnwoude liggen de fietspaden bezaaid met takken en bladeren. De graspaden zijn een beetje nattig en hobbelig, dus lopen we grotendeels toch maar op het asfalt. Bij een bankje bij een heel smalle brug ploffen we neer voor even wat appcontact met het thuisfront. Achter ons kwettert een koperwiek! Op naar het pontje! Is dat ergens achter die struiken? Moeten we toch een brug over? Nee, daar onderdoor en dan verschijnt er een enorme pont over het Noordzeekanaal. We melden ons keurig bij de geen-Nederlandse sprekende pontman: we hebben geen tickets gekocht, zijn we nu illegaal overgestoken? Maar nee, deze pont is voor wandelaars free.
Het gaat nog wat harder waaien. Door de wapperende pony heen is het toch wel duidelijk dat we hier mooie vergezichten hebben over de Noordhollandse polders met Hollandse wolkenluchten. Her en der worden we ingehaald door militaire voertuigen, maar we kunnen niet ontdekken wat de reden daarvan is. Het is hier wel een heel gebied van forten en kruitkelders. Uit de wind kunnen we achter één zo'n fort even een plastic bank omdraaien om het regenwater eraf te laten lopen. Dan weer keren en we zitten er goed. Wel blijkt er een gore plak kauwgom op mijn rugzak te zijn beland. Hu!
Bij een volgend fort schuilen we voor een kleine bui. Er is een veteranendag, dus we mogen helaas niet de tentoonstelling bekijken. Tja, en daarna gaat het eigenlijk heel snel. De huisjes van Krommenie doemen op. We steken de spoorbaan voorzichtig over en de 25 km zitten er al weer op. Een volgende datum hebben we al gepland. Fijn vooruitzicht.
