Vlist - Oudekerk aan de IJssel (22 km)

Gelopen op donderdag 3 mei 2018 met Emmeke (route)

Wat is het vandaag dat we compleet verdwalen? We zijn helemaal van het padje! Het begint al met de bus, waarbij we een halte te laat uitstappen. Op het kaartje lijkt het zo makkelijk. Het Geerpad gewoon uitlopen. Geven we het oude gidsje (uit 2004) de schuld, of de aardige Duitse dames die ons de weg vragen? Komt het omdat onze blazen op knappen staan, of omdat we gewoonweg te veel kletsen?

Enfin, onze tocht blijft maar cirkelen rondom Berkenwoude en omstreken. En we genieten er enorm van! Een man met bijbels in zijn rolkoffertje wil ons nog naar een ooievaarsnest leiden, maar dat doen we maar niet. Wel zien we onderweg een lepelaar!! En wat een mooie geluiden van de patrijs, de karekiet, de grutto, en wat dies meer zij. Zoveel zwanen en reigers ook. Zelfs een broedende zwaan op het pad. Met takken als stokken in de hand lopen we er met een wijde bocht omheen, half wegzakkend in de veengrond.

De zitlappen komen ook weer goed uit, als we aan de zoveelste legotafel neerstrijken om nogmaals de gps erbij te halen. Maar tjonge jonge wat is de Krimpenerwaard een ongelooflijk mooi gebied in dit jaargetijde. De foto's vertellen de rest. Hiermee hebben we het Groene Hartpad afgelopen. De laatste 5 kilometer naar Capelle Schollevaar laten we zitten.

Emmeke doet een voorstel voor een volgend pad: het Grenslandpad!

Capelle aan de IJssel - Rodenrijs (20 km)

Gelopen op woensdag 24 januari 2018 met Wietske en Emmeke (route)

Deze etappe blinkt niet uit qua landschappelijke rust. Het is veel bebouwde kom, en bijna alleen verharde wegen. Maar dat mag de pret niet drukken.

Startpunt station Schollevaer. Ad is er niet open, die heeft een vrije dag. Dan maar zonder koffie op pad.We raken gelijk het spoor al bijster in de bloemkoolwijk. Jammer dat de aanlooproute niet gemarkeerd is. Maar een stoere vent wijst ons de weg. Dus lopen we weer een stukje weg langs de omgevallen Kneipp dennenboom.

Het Schollevaerbos is een park, waar honden worden uitgelaten. In alle soorten en maten. Die waren er allemaal niet tijdens onze vorige wandeling, de Vierdaagse. Vandaag hoeven we ook maar 20 km, de helft van de dagetappes afgelopen juli in Nijmegen.

De wandeling wordt een levensloopje wanneer we in Rotterdam Alexander een omweg maken naar de galerijflat van mijn oma in de jaren zeventig. Hij staat er nog. En de geur in het portiek is niets veranderd. Koffie komt dan toch in zicht: brasserie de Prinsenwiek, deze maand geopend. We raken er zo aan de klets dat Wietske prompt haar handschoenen én haar sjaal daar laat liggen.

Terwijl om ons heen diverse swapfietsen voorbijschieten gaan wij dieper Rotterdam in. Nu langs de Kralingse Plas. De storm van afgelopen week heeft er vedel sporen achtergelaten. Zelfs nu, met windkracht 6, is het een klein beetje spannend. De plas lijkt wel een zee. En daarachter de skyline van de stad.

Via de Paradijslaan komen we langs de bijzondere begraafplaats Crooswijk. En even later lopen we wederom langs het water, nu van de Bergse Voorplas. Hier liep ik een poosje gelden een deel van het Grote Rivierenpad. De Prinsenmolen staat er statig (gelukkig niet vernield door de storm). En tientallen memory-eendjes in tweetallen dobberen er in een slootje naast de plas. Het riet wuift en het is er mooi.

Wat is Hillegersberg een mooie wijk. Nooit geweest. terwijl hier toch ook levensloopjes liggen.Sjieke winkels, karakteristieke huizen. Net ver genoeg van het centrum op 10 mei 1940?

Karakterkilometers hoeven we niet echt te maken. We steken over bij de HSL en zijn dan gelijk al bij stationnetje Rodenrijs. Het afsluitend drankje doen we natuurlijk bij de Pannenkoe, waar de deur telkens open staat. Uitgewaaid gaan we daarna uiteen: Emmeke richting Den Haag en Wietske en ik richting Rotterdam. Het was een mooidag.

!

Schiedam Harreweg - Berkel en Rodenrijs (12 km)

Gelopen op zaterdag 2 september 2017 met Emmeke (deel van deze route)

Geen vierdaagse, geen tweedaage, maar een ééndaagse...met aansluitend een overnachting in een heel vertrouwde B&B. Het wordt een halve etappe vandaag, want combineren met familiebezoek lijkt handig.Vanwege de wereldhavendagen vermijden we Rotterdam CS en reizen via Holland Spoor en Schiedam. Maar we beginnen onze aanrijdroute op Laan van NOI. Ik in rokje, Emmeke in lange broek, wat wordt wijsheid?

Na een tramrit gaan we dan eindelijk aan de wandel. Wandelen aan de rand van een stad betekent altijd meer ontmoetingen met honden. Maar wij laten ons niet de weg afduwen en volgen het Groene Hartpad. Over snipperpaden, bruggetjes, onder sporen, langs de Delftse Schie. Op heel smalle paadjes, waar toch ook fietsers rijden.. De stop doen we op een bankje met uitzicht op een crematorium.

Het is weer heerlijk rustig en landelijk lopen en voor we het weten zijn we alweer bij eindpunt station Rodenrijs. Nog een tonic-momentje bij de Pannenkoe op het perron. Vanavond gaan we beslissen wat ons volgende pad wordt: Hollands Kustpad deel 1 (Zeeland) of het Zuiderzeepad...?

Skyline van Rotterdam

Vlist - Woerden (36 km)

Gelopen op vrijdag 19 mei 2017 met Emmeke (deze route en deze route en nog een stukje hiervan)

Vandaag noemen we het geen wandeldag, maar een trainingsdag. Over twee maanden begint immers het Vierdaagse-avontuur. We willen een etappe lopen die rond de 40 km is, en die zo veel mogelijk op asfalt loopt. Nou, die is snel gevonden: die ligt op "ons eigen" Groene Hartpad.

Bij het startpunt in Vlist liep ik vorige maand nog met Koningsdag, toen op het Floris V pad. Nu blijft de zon achter de wolken. Het Groene Hart ziet er daardoor minder idyllisch uit. Het heeft vannacht veel geregend, dus het is wel heel prettig om geen soppige sokken te krijgen door kletsnatte graspaden. En nog een voordeel: het asfaltpad loopt in 1 lange slingerende lijn van Vlist naar Ijsselstein. We hoeven niet in het wandelgidsje te kijken, dus kunnen volop bijkletsen.  Onze vorige wandeling was toch alweer een maand geleden ;-)

Wat zien we onderweg vooral in de categorie fauna? Lammetjes, schapen, schapen die op koeien lijken, kleine meerkoetjes die ruzie maken, geitjes en één grote geit aan een paal, en dus inderdaad veel koeien. Op een cruciaal punt is dat even wat minder: een stuk of 8 koeien blokkeren onze weg op de Tiendweg tussen Ijsselstein en Montfoort. Durven we er echt niet langs? Nee. Lopen we dan maar een stuk om over de provinciale weg? Ja. We lopen 100 meter terug en wie zijn onze helden? Boer Hielke en Sietse die zich verbazen over de schijterigheid van deze twee burgertrutjes. Hun advies: gewoon praten tegen de koeien, dan doen ze niks. Gelukkig zijn zo ook zo aardig de acht koeien even 20 meter verder te laten grazen. Wij vervolgen de Tiendweg weer.

Wat zien we onderweg in de categorie flora? Veel gezellig "onkruid" langs de weg: boterbloemen, paarse klaver, fluitekruid. En wat blijven die knotwilgen mij toch bekoren.

De dorpjes en stadjes die we passeren zijn leuk. Benschop is niet meer dan twee grote kerken. Maar Ijsselstein en Montfoort  hebben een mooi oud centrum met stadspoort zelfs.In IJsselsteijn is er markt, dus zien we bakkerij 't Stoepje weer. Er worden spinners verkocht. Linschoten heeft ook een paar oude straatjes. Onze twee grote pauzes doen we bij Joris in Ijsselstein en bij het Oude Stadhuis in Montfoort. Joris heeft appeltaart met dikke zool-bodem, en bij Het Oude Stadhuis is alles met een T.

Over de laatste 7 kilometer valt ook nog wat te zeggen. We lopen dan in rustiger tempo en met wat verwensingen en zuchten. Bij mij zit er iets in mijn linkervoet niet goed, en Emmeke's bovenbenen schieten in de volledige kramp. Een face-time gesprekje bij het Huis te Linschoten brengt wel wat verlichting.. Toch is het flink doorbijten om het station van Woerden te bereiken. We zullen zien hoe fit we morgen zijn. Gelukkig is het nu nog niet de Vierdaagse.

IJsselsteijn

Montfoort

Delft- Schiedam (20 km)

Gelopen op zaterdag 18 februari 2017 met Emmeke  (route)

We lopen het Groene Hartpad in omgekeerde richting. Vandaag gaan we niet Delft centrum in, maar lopen het stadje uit richting zuiden. De gracht hier is net Leiden. Vanwege de mist is het (extra) moeilijk te oriënteren. Als er in een park dan ook nog loslopende pitbulls zijn, is het dus niet meer dan normaal dat we in het park verdwalen en even later ongemerkt weer bij ons beginpunt staan.

Koud is het niet, de handschoenen kunnen weer uit. Als we voorbij Den Hoorn (dank u wel, kapper, dat u een toilet heeft) zijn wordt het pas echt mooi. Rietpluimen, zwanen, knotwilgen, sneeuwklokjes, ganzen, een valkje, het lijkt het Overijssels Havezatenpad wel. Na twee uur doorstappen pauzeren we bij een metalen picknicktafel. Vitaminedrankje en stroopwafel erin en daar gaan we weer. Hmmm, de dop van mijn flesje gaat niet meer dicht.

De A4 over, waar niet veel verkeer rijdt. Door de mist hoor je de auto's al helemaal niet. Schipluiden houden we aan onze rechterhand. Hier liep ik al eerder met Annemieke het Grote Rivierenpad. Er zit een steentje in mijn schoen. Ik buk en daar druipt het vitaminedrankje uit mijn fles over mijn broek. Jakkie.

Het stuk langs de vaart is geweeeeldig mooi. We lopen op een dijk. Zou het uitzicht ook mooi zijn als het helder weer was, of zouden we dan de flats van Vlaardingen al veel eerder hebben gezien?  Roeiers met houten spanen, een trekpontje dat wij helaas niet hoven te nemen, de tijd heeft hier stil gestaan. Bij Vlietzicht lijkt de tijd ook stil te staan wanneer we onze bestelling hebben gedaan bij de tattoo-vrouw..Gelukkig hebben we mooi uitzicht, er staat een boom voor het raam. Even contact maken met de afdeling Houten, die ook geniet van de hobby-zaterdag.

Een broodje met Noorse zalm en een gebakje met slagroom verder, gaan we weer in de benen. Nu is het nog maar 5 kilometer naar ons eindpunt: halte Harreweg in Schiedam. Nogmaals de A4 over en met modderpoten gaan we de tram in. Onze cooling-down is een tram- en metrotrip via Rotterdam naar Leidschenveen. Daar doe ik om 16.30 uur nog een ommetje om de vaart. Nu wel handschoenen mee...

Dag fuut