Beilen - Kamp Westerbork (15 km)

Gelopen op vrijdag 9 november 2019 met Wendeline (deze en deze route)

Dit wordt een bijzondere dag. We sluiten het Westerborkpad af. We begonnen daarmee bijna twee jaar geleden. In ongeveer 15 dagetappes liepen we de 342 km naar Westerbork.

Voor mij is het de eerste keer dat in het herinneringscentrum en het voormalig kamp Westerbork zal bezoeken.
Eerst lopen we vanaf station Beilen langs de Domofabriek richting het Oranjekanaal. Dit blijkt een klein stroompje te zijn op deze plek. Op deze zonnige herfstdag met heldere lucht ("mooi bombardementsweer") wandelen we langs boerderijen met telkens zicht op de spoorlijn. Een klein stukje bos en dan zijn we in Hooghalen. Een wc-stop bij de plaatselijke goede bakker. En dan de kilometers lopen vanaf het voormalig station Westerbork. Er staan bielzen met de data en aantallen van de transporten naar de concentratiekampen Sobibor, Auschwitz, Mauthausen, Theresienstad en Bergen Belsen.
Bij het herinneringscentrum ontvangen we ons certificaat vanwege het hebben gelopen van het traject vanaf de Hollandse Schouwburg. Omdat de pendelbus mankementen heeft lopen we nog 2,7 km heen een 2,7 km terug naar het kamp. Het is er verstild. Geen overdaad aan informatie. Zorgvuldige opstelling van monumenten. Wat zijn de bomen hier groot. Zijn die toch pas na 1945 geplant? Stil verlaten we het kampterrein langs het huis van de kampcommandant Gemmeker en de slagboom.
Bij het herinneringscentrum bekijken we de propagandafilm gemaakt door de Duitse Jood Rudolf Breslauer.

Het is een waardevolle thema-wandeling geweest. Dank aan alle vrijwilligers die dit pad mogelijk maken.

Hoogeveen- Beilen (28 km)

Gelopen op vrijdag 6 september 2019 met Wendeline (deze route en deze route)

Alles zit vandaag mee met OV. Ik heb zelfs tijd voor een koffiestop naast station Zwolle, voordat we samen in de sprinter naar Groningen stappen. Bij Hoogeveen stappen we uit en hopen dat de camera mij niet herkent ;-)
De markering is snel gevonden en daar lopen we al weer op het Westerborkpad. Dit is onze een-na-laatste etappe.We stappen te ijverig door en moeten een stukje terug lopen naar het Monument Spaarbankbos. Prachtige plek met indrukwekkend monument.

Ook voor vandaag geldt dat het een echte thema-wandeling is. Dus de mooie hei van Drenthe zien we net niet. En wel vaak het spoor, dat hier bij Wijster ook beladen is vanwege de treinkaping.
Eerlijkheidshalve slaan we 1 monument over op kaartje 50, omdat we een shortcut nemen. De reistijd vandaag is erg lang, dus het is fijn om even 2,5 kilometer in te dikken. We missen dus het monument van werkkamp Kremboong. Maar daarvan lezen we wel het informatieblok terwijl we midden op het wandelpad zitten met de rug tegen een paaltje geleund. Hier zijn even geen bankjes...
Hoe kinderlijk  leuk is het dat we over een water moeten stappen op betonnen paaltjes. Daarvoor is de markering trouwens zeer matig. Misschien omdat er net een nieuwe mountainbike-route is aangelegd op heuvel de Blinkerd?
De laatste stop is café In de zwarte Loon in Wijster. Er is geen enkele gast behalve wij.
De laatste kilometers zijn weer langs het spoor. Bij station Beilen na de Campinafabriek stoppen we bij de stationsrestauratie die tegelijkertijd ook tweedehandsboekwinkel en fietsenmaker is.
Zou het ons lukken om dit jaar nog ons pad te beeindigen bij het Herinneringscentrum Westerbork?

Meppel - Hoogeveen (28 km)

Gelopen op vrijdag 14 juni 2019 met Wendeline (route en deze route)

Meppel is leuk. Schouwburg Ochterop en de winkelstraten.
De synagoge is er niet meer. Er hangt een schilderij aan een muur in een steeg. Het monument voor de Joodse slachtoffer is indrukwekkend.
Wij lopen hier toch maar weer in vrijheid vandaag. We kunnen er niet vaak genoeg bij stilstaan. In gedachten. Want de voettocht gaat door. Langs een weiland met sloot en tig ooievaars. Langs een voormalig tolhuisje. Veel over fietspaden vandaag.
Halverwege pauzeren we op het terras van Boschzicht in Echten voorbij Koekange. Mannetje 1 en 2 staan er net op met het Westerborkgidsje in de hand. We nemen een lange stop. De zon heeft de miezer verdreven en wordt nu echt warm.
Hier in Drenthe denken we ook terug aan onze meerdaagse op het Pieterpad bijna acht jaar geleden alweer..

We denken ook vast vooruit over hoe we de laatste twee etappes zullen inplannen, met tijd genoeg voor een bezoek aan het herinneringscentrum in Westerbork. Maar eerst hebben we nog de kilometers tot Hoogeveen te gaan. We zien een bruidspaar bij een hip busje, we worden 'jongelui' genoemd, en we verdwalen een beetje tussen mannetje 1 en mannetje 2. Het is een lange etappe. Maar natuurlijk helemaal niks in vergelijking met wat bijvoorbeeld beschreven is in het boek dat we allebei onlangs lezen: De experimenten van Marion Pauw. Wij lopen hier uit eigen vrije wil, in wandeloutfit en gezond. Wij klagen al nooit over een pittige wandeling, maar al helemaal niet op dit pad. Het is 100% genieten en 100% gedenken. Een bijzondere ervaring, dit pad.

Zwolle - Meppel (28 km)

Gelopen op dinsdag 30 april 2019 met Wendeline (deel van deze route en deze en deze route)

Op station Zwolle staan grote richtingborden voor het Bevrijdingsfestival. De tenten worden opgezet voor het feest over een paar dagen, zo zzien we vanuit de bus naar Berkum. Vanaf de Campherbeeckselaan pakken we de route op. En eerlijk is eerlijk. Vandaag is er veel asfalt, veel snelweg, veel provinciale weg en wat weinig verhalen en monumenten van het Westerborkpad. Het verhaal van oud-burgemeester Ed van Thijn is wel imponerend. Op negenjarige leeftijd in zijn eentje op 18 schuilplaatsen geweest en dan toch weer gevangen genomen...

Ondanks de duidelijke markering weten wij toch een afslagje te missen, maar omdat de spoorlijn telkens in zicht is (bovenleiding achter de bomen?) pakken we de route makkelijk weer op. De weidevogels kwetteren er op los. En blijkbaar verstoren we de rust van een paartje grutto's, die maar boven ons blijven vliegen. Mooi! Het gras wordt net gemaaid. Een koe ligt te bevallen in de wei. En allerlei weidebloemen vrolijken het grasveld op. Volop lente dus.

De boel van hoogte bekijken is ook leuk. Dus doen we na 11 kilometer een koffie bij de Koperen Hoogte, waar we heel langzaam ronddraaien boven de snelweg en een heli-platform. Een merkwaardig bootje/ apparaatje vaart in rechte lijn heen en weer op het meertje onder ons. Milieutechnisch onderzoek, een radiografisch bestuurbare duikboot?

De volgende 11 kilometer zijn grotendeels langs de spoorbaan. Ook hierover een indrukwekkend verhaal van acht jongeren die met een meegesmokkeld zaagje een ronde opening uitzagen in de houten treinwagon en hier doorheen duikend kunnen vluchten..
Asfalt maakt nu soms plaats voor een klinkerweg of zand/grasweg. Na weer 11 kilometer zijn we in Staphorst waar we bij een bankje vlakbij het monument pauzeren. We spotten maar liefst vijf vrouwen in lokale klederdracht. Even toiletteren bij de snackbar en een brief posten bij de Readshop dan weer Staphorst uitwandelen. Vijf tellen naar binnen in de museumshop van het Staphorstermuseum voor een knipvel klederdrachtzegels.

De laatste 6 kilometer breekt de zon nog door. En voor we het weten zijn we in Meppel. Hier waren we ook al met de afronding van het Maarten van Rossumpad. Het is druk op het perron van spitstijd. Altijd raar om na zo'n wandeldag weer onder de forenzen te zijn.

zoek de grutto

Wezep - Zwolle Berkum (21 km)

Gelopen op woensdag 3 april 2019 met Wendeline en Aafke (deze route en deze en  deel van deze route)

Bij Wezep gaan de spoorbomen vaak open en dicht, dat merken we al binnen vijf minuten. We lopen de goede kant op, want Aafke kent hier de snackbar. We gaan direct de hei op en worden door twee wandelaars geattendeerd op Schotse Hooglanders. Die gaan we niet ontmoeten, want ons pad buigt een andere kant op. De vogeltjes fluiten en een buizerd vliegt boven ons. Een enkele hardloper, en dat is het.

We hebben het tempo er lekker in. De route is een paar kilometer wat minder fraai, omdat we op een fietspad langs een provinciale weg lopen. Pas bij Hattem komen ook omschrijvingen over Joodse bezienswaardigheden. Wat een gruwelijk verhaal van het Joodse echtpaar dat door de ondergrondse is gedood, omdat zij het leven van ondergedoken kinderen, andere onderduikers en alle betrokkenen stelselmatig in gevaar brachten.

Wij lopen hier in vrijheid. We kunnen er niet vaak genoeg bij stilstaan.
Bij de Markt in Hattem pauzeren we. We drinken er in het hoekje bij het raam een koffie op onze vriendschap, die we niet gaan beëindigen ;-) . Langs de chocolaterie verlaten we Hattem richting spoorbrug. De bomen ontluiken en sommige magnolia's zijn al over hun hoogtepunt heen. Een hoentje zit op een eilandnestje. En ooievaars op hun hoge nest.

Aan de overkant van de IJssel loopt het pad gelijk op met het Hanzestedenpad, dat Aafke en ik eerder liepen. Mooi stukje is dat bij de sluisjes. In Zwolle zelf is het veel bekend gebied. We lopen er langs de synagoge en even later langs het huis waar bij de bevrijding tot de verbazing van de buren maar liefst veertien onderduikers de voordeur uit kwamen. Het verhaal met foto's is mooi gearchiveerd in een informatie-brievenbus bij de deur. In het logboekje zien we dat de afgelopen wek bijna elke dag Westerborkpad-wandelaars langs zijn geweest.

Bij Berkum eindigt onze wandeling vandaag. Het was als vanouds. Terwijl het toch al zeven jaar geleden was dat we met zijn drietjes de tweedaagse van het Pieterpad deden..