Afsluitdijk (22 km)

 Gelopen op dinsdag 29 juli 2025 met Emmeke

 De fish and chips zijn gisteren Harteluk verorberd.We genieten nog eenmaal van ons groene terras, voordat we om half 9 in de benen gaan. Het ontbijt deels op en deels in de rugzakken.

Er wordt al jaren gewerkt aan de Afsluitdijk, maar nu is hij voor het grootste deel weer bewandelbaar en fietsbaar. Slechts op de sluizen moeten we gebruik maken van een fietsbus. Het uitzoekwerk op de website heeft uren gekost. Maar het gaat vast goed komen vandaag. We zien al zo lang uit naar deze dag! 

Na 4 km moeten we inderdaad de fietsbus in. Eerst kunnen we nog even koffie drinken uit de bekers, met uitzicht op het Ijsselmeer. De fietsbuschauffeuse houdt van duidelijke taal en regelt het allemaal goed. Bijna wordt er nog een meisje met fiets uit de bus gezet, maar alles komt toch nog goed, ook dankzij de aardige Zwitsers aan boord. Wij stappen na drie minuten weer uit (samen met dit meisje op de fiets) en de daarop volgende uren hebben we geen boekje nodig. Immer gerade aus. Saai? Geen moment! We horen geen auto's, maar alleen het gekabbel van de Waddenzee. We zien rode kreeften aan wier dobberen. De wolken nemen steeds andere vormen aan en we komen maar 1 wandelaar tegen tijdens de hele dag. Wat een zen-ervaring. Het ontbijtpakket is genoeg voor lunch en avondeten, en we hebben genoeg water in de rugzak mee. Een meeuw heeft het op ons brood voorzien en een andere meeuw schijt ons bijna onder. Deze wandeling is echt een top-ervaring. We zien geen troep, geen andere mensen, geen auto's, geen bordjes of reclames: puur de zee, de lucht en de dijk. 

Bij Monument-Noord stappen we bus 350 die na vijf minuten toevallig al komt. Die brengt ons naar Alkmaar en wij krijgen de slappe lach. Iets met witte dingen in Engeland om zelf te maken.

 

 

Vlissingen - Sluis (28 km)

Gelopen op maandag 20 augustus 2018 met Emmeke (daal van deze route en deze route)

Een wandeling beginnen met een boottocht, dat is een toetje als voorafje. We worden uitgezwaaid wanneer we de oever van Vlissingen verlaten en afstevenen op Breskens. Op maandagochtend 8.50 uur zijn er nog zo'n 300 lege plekken aan boord. Wij staan aan de reling en zien de containerschepen voorbijtrekken.
Aan wal bij Breskens staat op de eerste paal het bekende rood-witje. Wij weten wat ons te doen staat. Met continu uitzicht op het strand en de zee lopen we over het kustpad. De zwart-witte vuurtoren van Nieuwesluis staat er mooi bij. We besluiten het ommetje landinwaarts in het Zwarte Gat te skippen, omdat het aan de kust zo mooi is. En er volgen nog genoeg kilometers de komende dagen. Ook zijn we wel aan een bakje koffie toe. Die vinden we bij Groede aan Zee in Nieuwvliet-Bad. We zoeken Wietske op het terras, maar die is er helaas niet.

 

De eerste strandgangers zijn er al wel. Vooral Duitsers. In deze regio zijn de scholen vandaag weer begonnen,. Zelf lopen we nergens op het strad. De schelpenpaden en asfaltwegen zijn ook prima, vooral met het geluid van de branding in onze oren.
De lunch doen we in Cadzand. Wespen negerend genieten we van een bol tonijnsalade. Even later lopen we langs het Zwin. "Juul, Juultje" hoor ik in gedachten. En Emmeke schiet een lied van Jacques Brel in gedachten over Vlaanderen, het vlakke land.

Hier is het wat groener En ook leuk: de eerste grenspaal! En dat terwijl we morgen pas beginnen aan het Grenslandpad. Het terras in Retranchement laten we voor wat het is. We willen naar ons hotel in Sluis. De laatste kilometers zijn warm en afgelegen. De aardappelvelden en maisvelden liggen er verpieterd en bruin bij. In een water ziern we een groep vinnen rondcirkelen. Snoeken? Karpers? Het zijn in elk geval joekels.

Nog een laatste stop op een bankje met uitzicht op twee caravans. En dan gaan we de winkelstraat van Sluis in. Enorm druk. Is er jaarmarkt ofzo? Veel Belgen om ons heen, keurig gekleed en gecoiffuurd.Wij lopen maar snel door in ons wandelkloffie. Hotel Dikke van Dale heeft allure. Het is een voormalig klooster. En voor ons belangrijk: ze serveren er vier mosselpannetjes.

We vieren er het einde van dit Lange Afstands Wandelpad, die we binnen een jaar aflegden in vijf tweedaagsen. Morgen starten we met onze volgende: het Grenslandpad van Sluis naar eindpunt Thorn.

Domburg - Vlissingen (26 km)

Gelopen op vrijdag 13 juli 2018 met Emmeke (deel van deze route en deel van deze route)

En we gaan nog niet naar huis. We hebben nog een derde dag. Volgende week dan wel geen Vierdaagse, maar nu dan een driedaagse. Aan de Zeeuwse Rivièra.
Het ontbijt is gelukkig al om half acht, dus lopen we om 8.15 uur het hotel uit. Direct naar de Domburgse boulevard. Wat is de kust hier mooi en ook het uitzicht landinwaarts. In de verte zien we al de vuurtoren van Westkapelle. Gewoon de duinenrij volgen. En er niet vanaf willen, want dan krijg je te maken met boze mannen van de KNRM.

Schelpenpaden op en af en telkens dat mooie uitzicht. Het is nog zonniger dan gisteren, maar gelukkig met een verfrissende noordenwind in de rug. Wat is er veel ruimte hier op Walcheren. In het achterland richting Westkapelle komen we weer eens niemand tegen. Een heel mooi vlindertje en twee paarden daar gelaten.

Westkapelle is in 1944 volledig platgebombardeerd. De dorpsstraat is dus uit 1946. Het hotelletje waar we koffie drinken op op het terras is uit hetzelfde jaar. De koffie ook?
We klauteren de dijk weer op en zien Zoutelande in de verte. Hier komen de hoge duinen aan! En aan de kust blijft het zo mooi typerend dat de houten palen de golfbrekers zijn. Een enkele visser of vliegeraar of hondenuitlater beneden op het strand. En op ons schelpenpad sporadisch een wandelaar. We blijven foot's maken van de mooie doorkijkjes.

Zoutelande is ook leuk zeg. Gezellig toeristisch. De bakkersvrouw is supervriendelijk en beveelt ons de Zeeuwse perensap aan. We zitten weer op het terras, met uitzicht op de kerk. Alsof we nog niet genoeg kilo's meesjouwen, doen we er ook nog een pondspak Zeeuwse stoop bij. Zoiets kun je thuis echt niet krijgen...

De karakterkilometers komen er aan. De flatlijn van Vlissingen is wel zichtbaar, maar nadert langzaam.Tijd voor een ei, daarna gaat het wel weer. En wat is het mooi. De oranje daken van Dishoek..
Het is even wennen aan het feestgedruis wanneer we Vlissingen bereiken. Een vol strand, een volle boulevard en ... kermis in de stad. We banen ons een weg door de suikerspinnen en vinden de sluizen achter Michiel de Ruyter. Nu nog langs de Oranjemolen: boven of onderlangs? Waar is nou toch het station? Ja, gevonden. En over een dikke maand hopen we hier vberder te gaan. Nu eerst eventjes naar huis reizen. Met bolussen en stroop in de rugzak.