Bocholt - Isselburg (14 km)

 Gelopen op zondag 5 november 2023 met Emmeke

Wij in Bocholt. En foto-verkeer met Bochum. De dag maar eens rustig starten. We hoeven pas om 17 uur bij de Griek in Isselburg te zijn. En het regent. Koffie hebben we niet. Dus na ons yoghurtje met een verdwaald theezakje even 500 meter lopen naar een bakkerij die op zondag open is. Kaffee mit Kuchen und Kaffee. De wc wordt voor me geopend. 

Maar allez, we wandelen het Noaberpad. Dus inde benen. Voor onze allerlaatste etappe!. Want het zuidelijk deel - vanaf Kleve tot Isselburg- liep ik al eerder. In gezellige gele regenjas en blauwe regenponcbo kuieren we langs de Bocholter Aa van schuilhut naar schuilhut. Een stuw, een haas, een reiger. Een hond aan de lijn, een herfstboom met cadeautjes. Een uitgestorven straat met bij de voordeuren 'hoera herfst', boeddha of een pompoen.

In Isselburg is er een sneue bakkerij open. Bitte Schon, klinkt het bits bij elke klant. Even de Griek checken. O, help die is hier 4 km vandaan in Anholt. Met wat mazzel halen we een bus en stappen zowat voor de deur van de Griek uit. De natte plunje en rugzakken met hoezen onder de lichtblauwe gordijntjes en gezellig bij het raam kijken wanneer de auto aankomt. Ja, daar zijn ze. 

Om half 5 aan de Griekse maaltijd. In Anholt kan dat. Gezellige afsluiting van een verregende tweedaagse. En van heel het Noaberpad.

 

Winterswijk - Bocholt ( 17 km)

 Gelopen op zaterdag 4 november 2023 met Emmeke,

Gisteren lag ik nog koortsig en snotterend op de bank. Maar deze tweedaagse laat ik me niet door de neus boren. En nu een keer in het weekend wandelen. Dan is het drukker in de trein. Zelfs in die naar Winterswijk. We herkennen het nog van de laatste keer en lopen direct de goede kant op. Eerst maar eens koffie bij de Gulle Smid. Met warme wafel en warme kersen. Langs de Oliemolen en even later langs de Watermolen, waar ik eerder liep op het Scholtenpad. Het bordje van de molenaar hangt er nog.

Wat is de Achterhoek toch mooi. Zelfs zonder zon. We zijn op heel de dag regen voorbereid. Maar het meeste is vannacht al gevallen. We moeten een 'rivier' oversteken. Lukt ons. Twee kleuters met fietsjes belanden daar vlakbij voluit in de modder. 

Wanneer we de grens zijn overgestoken worden de huizen en voortuintjes smakeloos met rolluiken en stenen, stenen, stenen. Wij vinden het na 14 km genoeg en nemen de bus naar Bocholt. De eerste de beste Konditorei in voor thee. Daarna in de avondschemer in een overdekte mall nog quasi-gezellig shoppen. Sushi bij Kaufland kopen, even thuiskomen bij de Kik en in het donker arriveren bij ons overnachtingsadres. De zolderetage is ruim. Geen bank, koffie, thee, sfeerlicht of iets anders gezelligs. De TV doet het niet vanwege de storm van gisteren (?). Wat maakt het uit. Wij hebben onze stem altijd mee. 

Burlo - Winterswijk (14 km)

 Gelopen op donderdag 17 augustus 2023 met Emmeke

Na een zeer matige nacht door plastic matras en bloeddorstige mug lekker vroeg opgestaan voor de yoghurt met blauwe bessen. Om 8 uur verlaten we het pand met kelder en zoeken onze weg de geode richting op. Geen zon om ons te oriënteren helaas. Koffie naar keuze in een schuilhut en voor we het weten zijn we alweer in Nederland.Twee kleine patrijzen duiken het maisveld in. En koeien badderen in een plas. Het is ook badderdag voor de kleine paardjes even verderop. We zijn verwend: sinds het Bargerveen valt elk vengebied op het Noaberpad tegen, dus ook het Wolderveen nu.

Een ontmoeting met Rembrandt: hij is de eerste Noaberpad-wandelaar die we tegenkomen gedurende al onze etappes op dit pad. Hij loopt het pad aan een stuk door en is bij Kleve begonnen. 

Veel zandpaden weer vandaag. Dat blijft iets moois. En aan het eind op station Winterswijk een mooi spoormuseum. Wordt vervolgd. Of niet?

Vreden - Burlo (25 km)

 Gelopen op woensdag 16 augustus 2023 met Emmeke

Ontbijt aan het buffet tussen de fietsers. We mogen de thermoskannen vullen, want geen horeca vandaag. Hoewel... omdat het miezert besluiten we iets later te vertrekken en in ons eigen stadje Vreden, te starten met een Kaffee mit Kuchen. Aardige vrouw achter de toonbank die Nederlands spreekt ;-).

Tijd om Vreden te verlaten. Via het industrieterrein met papierfabriek en een stadspark met tokkelbaan over het water. Bij de grote rotonde met horeca van Dicke Joep raken we in een woonwijk het spoor bijster. Maar bij de Norbertsteen vinden we de rood-witte markering weer. Zelfs in het bos allerlei borgen met verboden en geboden en een verzamelplaats/ Treffpunkt voor bosbranden of andere noodsituaties. Bramen plukken en een vliegtuigje vlak boven de boomtoppen.

Geen dieren gespot. Pauze op een groen bankje bij een grenspaal en wandelpaal met (of zonder?) sticker van het Noaberpad.Nu wandelen we een tijd in de Nederlandse Achterhoek op zandwegen. Hier loopt ook het Kommiezenpad voor doauniers-ambtenaars.

Op de grens bij Kotten - Oeding zijn een paar outdoorkledingwinkels en een zaak met Engelse stoffen en kleding. Het lijkt York wel. Is dat drie weken geleden???

De route gaat een stuk over de Borkense Baan, sinds 1975 zichtbaar niet meer in gebruik. Wij zijn blij als we in Burlo belanden. Bij de K&K kopen we ons ontbijtje van yoghurt en blauwe bessen en dan hebben we geluk: het is schnitzeldag bij het restaurant op de rotonde achter het klooster van Burlo. Plek zat op het terras. De hond krijgt geen stukje kip.

Dan de laatste meters (hoe dan??) naar ons appartement aan de Klosterdiek. Het sleutelkastje werkt. Kijkt de eigenaar toe vanuit de caravan in de voortuin? De achtertuin laten we voor wat ie is. We zijn genoeg buiten geweest. De kelder is verboden gebied en gaat op slot. Tijd om te ontspannen en plannen te maken voor een volgende wandelvakantie.