Gelopen op zondag 14 september 2026 met Annemieke
We gaan naar het bos. Daar is het altijd mooi. En zeker de bossen bij Dieren. De etappe bij Ellecom heb ik nog niet gelopen. Onderweg naar startpunt Dieren regent het genoeglijk. Ons thema voor vandaag wordt aangereikt door het boek dat Annemieke onderweg leest: het mysterie water.
Vanaf het station Dieren loop je altijd al binnen tien minuten in het bos en is het altijd even zoeken hoe je op de goede route komt. Evenwijdig aan het spoor en later het spoor overstekend komen we in Ellecom. Varkens Kees en Koos liggen geluidloos te snurken onder een heel hoge boom. We lopen het mooie dorp door en bij een bushalte gaan we de bossen weer in.
Eikels en beukennootjes bedekken de bosbodem. De eerste zwammen - in allerlei soorten en maten- zijn zichtbaar aan en bij bomen. Eerst maar eens een goede stop maken bij de Carolinahoeve. Op het terras is het goed toeven. Na de zooltjesverwisseltruc en de jas uit-jas aan show zoeken we de goede weg en komen bij een meer dan prachtige beukenlaan. We wandelen langs heuvels en poelen in de Onzalige Bossen, waar het 's nachts ongetwijfeld feest is voor de wilde familieleden van Kees en Koos. We zijn de enigen en misschien heeft het ermee te maken dat we hier eigenlijk ook verdwaald zijn geraakt? Daardoor horen we wel de kuifmees, de witte staartmees en .... de raaf! Boomklevers en boomkruipers laten ook van zich horen. We komen bij een verkeerde ANWB-paddenstoel uit. Maar wat is verkeerd in een prachtig bos? We nemen gewoon een andere route naar de Carolinaberg. Daar zitten we even rustig met een kop thee, terwijl allerlei mensen passeren. Vogelgeluiden hier opvangen is iets moeilijker.
Opeens lijkt het al schemerig te worden, dus dan wordt het tijd om de laatste kilometer naar het station terug te vinden. Ook dat lukt weer en voldaan ploffen we in de trein naar huis. Wat knapt een mens toch op van een boswandeling. En dan moet de herfst nog beginnen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten