Ferwerd - Dokkum (17 km)

 Gelopen op maandag 14 oktober 2024 met Margot

Wakker worden tussen de koeien en het stro en ontbijten van de plank. Alles wat we niet op kunnen wordt ingepakt en gaat onze rugzakken in. De historische B&B past bij het historisch einddoel van vandaag: Dokkum. Het koffiezetapparaat boven in onze stal is ook wel historisch te noemen en niet aan de praat te krijgen. Maar de thermosbeker wordt vriendelijk gevuld met verse koffie beneden, en past in het zijvak van de rugzak.

We verlaten Ferwerd via een agrarisch industriegebied en komen bij de hoogste terpkerk in Hegebeinum, die er nog net zo bij ligt als de vorige keer dat ik hier was. Hij is al uit de twaalfde eeuw. We stappen vrolijk verder en gaan pas weer zitten bij de kerk in het volgende dorp, Lichtaard. Op het moment dat we op het bankje neerstrijken begint de buurman de zaagketting te gebruiken. Maar niet getreurd, wij zijn in de vakantiestand.

De tweede helft van de route van vandaag loopt langs de Dokkumer Ee waar enkele boten elkaar passeren. De koeien zijn nieuwsgierig naar ons. En wij naar Dokkum. Eenmaal daar aangekomen nemen we plaats bij het mijterkunstwerk van Bonifatius. Daar lezen we de tot de verbeelding sprekende uitgeschreven tekst van de audiotour van Daan Schuurmans: Het verhaal van Nederland.

Nog een winkeltje in en uit en natuurlijk langs de ijsfontein, voordat we weer in de bus stappen, die er precies aankomt als wij bij het busstation arriveren. Gisteren en vandaag had ik een prima reisgenoot. Ik heb nog maar één etappe te gaan van het Elfstedenpad: van Damwoude naar Oenkerk.

Sint Annaparochie - Ferwerd (22 km)

 Gelopen op zondag 13 oktober 2024 met Margot

Het is tijd voor snert. Althans dat staat er op het bord van de snackbar waar we uit de bus stappen in Sint Annaparochie. Wij vinden van niet. Wel grappig dat ik eergisteren bij de afronding van het Oosterscheldepad de etappe ook eindigde met een 'snert-bord' bij een café in Sint Annaland.

De kerk in het centrum blijkt de plek te zijn waar Rembrandt van Rijn getrouwd is met zijn Friese Saskia. Op zondag is alles er dicht en we lopen het dorp uit via een betonnen fietspad met aan weerszijden gras. Een aangelijnd kalf van een hond komt ons tegemoet. We zijn onder de indruk van de regenboog die aan de hemel verschijnt. En we schuilen bij een paar zielige struiken in de hoop niet zeiknat te worden. Bij de volgende regenboog zijn er geen struiken... Maar kijk daar, onverwacht is er een horeca-gelegenheid in Driegemeenten. We drogen er op en warmen er op met koffie.Dat deden de Elfstedenrijders hier nog lang niet, en zeker niet de snelste vrouw, van wie het standbeeld op de oever staat: Us Klazien.

De lange rechte fietspaden waar we op lopen zijn niet het allermooiste. Maar het weidse uitzicht is prachtig. En helemaal leuk is dat de route is verlegd en nu over de Waddenzeedijk loopt. Een tempel is een herinnering van de dijkverzwaring die Het Friese Waterschap hier realiseerde. Aan de horizon, waar de regenboog de aarde raakt, zien we de boot naar Ameland glinsteren over het water. Ook de Brandaris op Terschelling is zichtbaar.

Om 17 uur komen we aan in Ferwerd, wat ik nog ken het Nederlands Kustpad. Dit keer slapen we in een andere B&B. Een zeer hartelijke ontvangst door een Poolse en een Afrikaan. We worden er in de watten gelegd. Een drankje uit glazen die vrolijk flikkeren. Zelfs de theezakjes worden nog persoonlijk bezorgd na het avondeten. En bij het tandenpoetsen klinkt er vrolijk vogelgeluid.

Sint Maartensdijk - Sint Annaland (26 km)

 Gelopen op vrijdag 11 oktober 2024 met Wietske

Vanaf Breda is het een klein uurtje rijden naar Sint- Annaland. Daar parkeren we bij de bushalte en wachten op nummer 107, die ook door scholieren wordt genomen. Bij Sint Maartensdijk stappen we uit om klokslag half 10, terwijl het carillon een liedje klingelt.Op de Centrale Markt boffen we: 'Lekkers bij Vroeg op' is al open! We krijgen uitleg over de doortrekker in het toilet en we starten er met verse koffie met wat lekkers erbij, want vroeg op hebben we al gehad.

Om 10 uur klingelt het carillon nogmaals vrolijk, als wij dan toch echt van start gaan. Onze laatste etappe op het Oosterscheldepad. Langs het gemeentehuis en het dorpje uit richting natuurgebied De Pluimpot. In juli brandden we hier weg. Nu waait er een windje en is het er zo goed als verlaten. De route volgt de Oosterschelde. De scholeksters, tureluurs, wulpen en kluten kwetteren er op los. Alsof we op de Wadden zijn!

Even later buigt het pad landinwaarts de Stavenissepolder in. We passeren een geweldig groot veld met nog bloeiende zonnebloemen. De lucht wordt donker en het begint een beetje te spatten. Dat levert een geweldig mooie regenboog op. In Stavenisse is het café dicht, maar het terras vrij toegankelijk. Vanaf de schommelbank hebben we mooi zicht op het haventje.

Bij de keersluis kijken we uit op de glinsterende Zeelandbrug. We lopen er een mooi stuk langs het water achter een bang hondje met staart (met de letter s). We zien een picknickbank aan de waterrand. Geschikt voor een perfect stop. Maar help, er gaat net een andere vrouw zitten die uit tegengestelde richting komt.

We raken aan de praat en zij blijkt wandelcoördinator van deze etappe. Ze is de markering aan het aanpassen met gloednieuwe stickers. En ze vertelt dat er nog extra etappes in de maak zijn, in het gidsje dat volgend jaar verschijnt. Ze neemt een paar foto's van ons. Misschien komen we wel in het nieuwe boekje, hahaha.

Via een inlandse dijk met hoge bomen lopen we met een boogje naar Stannaland. Wat een grote plezierhaven. En de bulldozers zijn druk bezig met het gereed maken van de grond voor nog eens flink wat vakantieappartementenflats. Wij strijken neer in een biljartcafé op aanraden van de tandeloze man die er net uit komt. We nemen er geen snert, maar wel een kop koffie. Wat was het Oosterscheldepad mooi van A tot Z. En vanaf volgend jaar kunnen we dus nog extra etappe verwachten nabij het dorpje Tholen. Goed vooruitzicht!

Trage Tocht Leusden Den Treek (11 km)

 Gelopen op vrijdag 4 oktober 2024 met Wendeline

Vanmorgen staat een tochtje op het programma bij Leusden-Zuid. Dit bosgebied was deze zomer een aantal weken afgesloten, omdat een wolf er een kind en hond had aangevallen.We hebben er dus echt zin in vandaag!

Op afstand zijn er meer beren op de weg, dan als je ergens ter plekke bent. Want het is een gezellig gebied met veel hardlopers, wandelaars, paddenstoelfotografen en fietsers. Niks bemerkt van de wolf. Pootafdrukken zijn van vermoedelijk van honden. Maar het achter-de-boom-toiletbezoek gebeurt wel in record-tempo.

Onderweg ontmoeten we een paar  solo-militairen, die hun coördinaten moeten ophalen bij de rotonde/ vijfsprong midden in het bos. Kunnen zo meedoen aan Kamp van Koningsbrugge.

Onze comfortzone voelt behaaglijk aan. Geen challenge voor ons vandaag. Meer een thuiswedstrijd. We drinken koffie uit de thermosbeker aan een picknicktafel. Om half 1 hebben we onszelf uitgelaten en is ons rondje voltooid. De fiets op/ de auto in. De mistflarden zijn inmiddels al lang opgetrokken.