Schaft - Riethoven (17 km)

Gelopen met Emmeke op vrijdag 7 februari 2020 (deel van deze route)

Vandaag lopen wen een keer van oost naar west op het Grenslandpas. Dat komt logistiek beter uit, want we willen perse overnachten bij B&B Aan 't bospad in Riethoven. Daar liggen mooie herinneringen van exact vier jaar geleden.

Maar vóór we lopen hebben we al heel wat treinen en bussen gezien. Het Brabants buspad lijkt het wel. Bravo: Brabant vervoert ons! Het Markt in Valkenswaard is de laatste overstapplaats. Hier was ik met Wietske al met het Brabants Vennenpad. Maar bij bushalte de Maastrichterweg in Schaft begint dan ook echt onze wandeling. Dag bananenschil en lopen maar. Voorbij enorme paardenstallen. Wat is dit voor iets van internationale allure?

Vooralsnog lopen wij als enigen op het Grenslandpad. Het mooiste stuk is ongetwijfeld dat van natuurreserervaat De Malpie. Een vennengebied met berkenbomen en hei en zandpaden en een omgevallen boom waar we op kunnen lunchen. Een paar mountainbikers komen ook over het houten vlonderbruggetje.

Dan langs een groot bungalowpark De Kempervennen. Daar zal het op vrijdagmiddag wel druk zijn. In de Valentinuskapel doen we onze generale repetitie voor vanavond. In de verte zien we al het torentje van de kerk in Riethoven. Wanneer we het dorp drie kwartier later binnenstappen, lopen net de laatste mensen in het zwart uit de kerk. Keep Kip staat met zijn stal voor de kerk. Niet te missen! Bij De Sleutel (voorheen: Proef me nu) kunnen we vanwege een koffietafel niet terecht. Dan maar een kop thee drinken bij Vandeijke, een sjieke tent aan de overkant. We vermaken ons met het lokale tijdschrift: de Frits.

Daarna roven we de plaatselijke supermarkt en scoren twee boutjes scharrelkip bij Kees. Uiteraard komen we juist met de kip in de tas een hond tegen op een bospad.

Aan het eind van de middag bellen we aan bij de B&B . De boom met de roodwitjes van Pelgrimspad én Grenslandpad staat nog in de straat. De schuur/ B&B is nog precies zoals onze herinnering. We delen wat herinneringen met de eigenaresse. De Riethovense meisjes smaken heerlijk!

Een plons in het koele zwembad, dit keer met het Ave Verum van Mozart, vervolmaakt onze wandeldag. De kip met stokbrood is daarna makkelijk te maken. En ondertussen draaien we wat lp's.
Leuke hobby, dit wandelen!

Na 2 voor 12 nog even een muziekquizje en dan is het mooi geweest voor vandaag.

Nieuwegein - Culemborg (21 km)

Gelopen op vrijdag 24 januari met Wietske (stukje van deze route en deze route)

Bij de eindhalte van de sneltram in Nieuwegein Zuid treffen we elkaar. We zoeken in het winkelcentrum naar een koffieplek. Een vriendelijke vrouw met rollator wijst ons de weg en schuifelt met ons mee naar het buurthuis. Hier zit de bieb, de fysio, de apotheek en nog meer onder één dak. In de centrale hal is een barretje en her en der zitten groepen buurtbewoners. Wanneer wij aan "onze" tafel zitten, komt er een vrouw met een gloednieuwe blinkende rollator de hal in: "Wie wil mijn nieuwe Mercedes zien?" Ze oogst veel lof.

Daarna zoeken we met de GPS de route op. Het oude Vreeswijk ken ik van een enkele bezoekje aan restaurant het Raadhuis jaren geleden. Mooi hoor, met het ochtendzonnetje op de witte ophaalbrug. Even later lopen we over de imposante Beatrixsluizen, waar we helaas geen rondleiding hebben geboekt. Maar duidelijk dat er een derde kolk net nieuw is.

We verlaten het asfalt en stappen de grasdijk op langs de Lek. Dit wordt één grote modderbende. We glijden kilometers langs met links knotwilgen en rechts rietpluimen. Waterkippen, eenden en ganzen vliegen verschrikt op wanneer ze ons horen aanfloppen.

Wegrestaurant Hajé  durf ik niet aan, dus nemen we onze volgende pauze pas bij een fort. En wat voor één! Er is een theehuis gemaakt in Fort Werk aan de Korte Uitweg bijTull en het Waal. De haard knispert, twee fauteuils staan er voor ons klaar. Met gemberthee en een Buckingham bomb is het moeilijk wegkomen. Nog even naar het kamertje van de onderofficier en dan stappen we weer verder op onze modderschuiten. Nu lopen we bovenop de dijk. De boerderijen liggen onder ons. Twee grote grazers komen blaffend omhoog gehold tot aan het hek.

In de verte zien we de spoorbrug bij Culemborg. Daar stevenen we op af. En juist als het veerpontje aanlegt kunnen wij er opstappen. Aan de overkant eindigt de officiële etappe van vandaag. We nemen de aftakroute naar station Culemborg. Wat een mooi plaatsje is dit zeg. Ooit maar één keer op de centrale Markt geweest bij het imposante Gemeentehuis. Erg leuk om hier weer eens te zijn, al stappen we stevig door naar het station. Een volgende keer pakken we hier de route weer op, dan naar Leerdam NS.

Bodegraven - Woerden (25 km)

Gelopen op zaterdag 11 januari 2020 met Emmeke (deel van deze route en deze route)

Brief in de brievenbus bij het station. Langs Freeks hypotheek verlaten we Bodegraven. We gaan niet de naaimachinewinkel in. Bij de brug rechts en lopen maar langs het water. Hatseflats. Het polderlandschap is weer genieten: knotwilgen, riet, en modder, veel modder. De wandelschoenen dus...vol modder. Dat betekent geen koffie in Driebruggen. Maar des te meer welkom in het gezellige eetcafé de Dijketelg in Papekop.
Een valpartij, hekjes klauteren, glijpartijen, ... hoe avontuurlijk is deze etappe. Heelhuids bereiken we Woerden, waar nog markt is.

Veenendaal De Klomp - Wolfheze (16 km)

Gelopen op vrijdag 10 januari 2020 met Pelle

Van Veenendaal de Klomp naar Wolfheze, een keer zonder rood-witjes te volgen. Dat kan natuurlijk ook.

Elten - Etten (19 km)

Gelopen op maandag 23 december 2019 met Wendeline (deel van deze route)

We wandelen de kerstvakantie in. Helaas zonder Corinne.
Een stuk Noaberpad door Duitsland en Nederland.
Bij Hoch Elten loopt ook het Pieterpad. Dat is lang geleden dat ik hier liep!

De verrassing is toch wel 's-Heerenberg. Wat een mooie burcht. Jammer dat het kasteelcafé dicht is. Al kunnen we er toch even naar binnen, want ze zijn aan het opruimen na een groots feest.
In het dorp zelf lopen we ook nog even de Xenos binnen voor Chinese stokjes. Het kerstdiner is weer gered.

Even later wandelen we door Zeddam, waar op het "dorpsplein"drie kappers open zijn, maar geen horeca. Ook het hotel is permanent gesloten.

We banjeren verder door de modder en genieten van verlichte kerstbomen bij mensen binnen en in tuinen en weilanden. Het schemert (lees: is gewoon donker) aan het eind van onze wandeling. De gele hesjes hoeven nog net niet aan.