Gelopen op donderdag 18 december 2025 met Emmeke
Bij een prachtige zonsopgang staan we op. We sharen de etagère met ontbijtproducten en krijgen ieder een eigen wentelteefje van de alleraardigste hotelmevrouw die ook wandelfanaat is.
De hemel is nog roze als we met de rugzak op het Twentepad weer op gaan. En zelfs een regenboog boven de molen. We verheugen ons op het Springerdal, waar we drie jaar geleden zo prachtig op de foto zijn gezet door Cornelis.
Maar wat is dat nou??? We willen net het Springerdal in, wanneer we daar een verwarde man op en neer zien springen en ons met armgebaren wegjaagt. Dit is ons nog nooit overkomen. Hij raapt iets van de grond en gooit dat naar ons toe. Wij draaien ons subiet om en lopen terug. Er is verder niemand. Dit voelt niet goed. Hij holt ons achterna. Gelukkig zien we in de verte een andere wandelaar. Wij verhogen ons tempo en lopen even later schielijk achter een andere man met ingeklapte witte paraplu aan. Schichtig om ons heen kijkend komen we bij toeval weer uit op het Twentepad zonder de duivelse man weer te spotten. Het levert ons gespreksstof op voor uren.
De koffie vandaag is bij watermolen Bels.Wat een hidden gem is dit, zeg. Zware houten balken, een open haard. Een ouderwetse kerstboom, boerenbont servies, en weer zulke aardige bediening. We besluiten om na het Twentepad door te gaan met het Hilligenpad, dat hier ook loopt (als we dan nog een keer het Springerdal in durven...).
De route loopt verder door bossen en open velden. We willen een shortcut nemen naar de bus van Tubbergen, maar lopen straal de verkeerde kant op. Zo wordt het toch nog 26 km vandaag met een eindsprint naar de bus die tien minuten te laat komt. Die brengt ons in Hengelo en zo kwam alles vandaag toch weer goed.
.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten