Baarle Nassau - Breda (26 km)

 Gelopen op vrijdag 31 juli 2026 met Wietske

 

We stelden deze etappe een paar weken geleden uit, vanwege de voorspelde gevoelstemperatuur van 35 graden. Vandaag zeggen de weerapps dat het 28 graden wordt, en of de gevoelstemperatuur hoger uit zal pakken dan 29 graden zullen we merken. 

Eerst maar eens rustig aan beginnen. NA de ochtendspits reizen en om 11 uur elkaar treffen bij bushalte Sint Jan in Baarle Nassau, waar we ruim vier maanden geleden (!) eindigden. Na de Via Gladiola van een week geleden, is deze wandeletappe maar een kleintje. Maar het op-en-neertje naar de kerk voor de eerste stempel slaan we op mijn verzoek toch over. Krachten sparen!

We verlaten Baarle Nassau dus direct en lopen via een fietspad richting Chaam. Chaam roept herinneringen op aan kampen in het algemeen en jeugdherberg Het Putven in het bijzonder. Bij de camping is het gezellig druk. We stoppen er niet, want we willen eerst een stempel halen bij de kapel in Chaam en vlak daarbij staan de tuinstoelen voor ons klaar! Het lijkt de Vierdaagse wel.

Daarna komen we weer in de benen, zetten de pet weer op, smeren ons in en gaan moedig voorwaarts. Langs een paar varkensboerderijen en een kippenren en een koeienstal. Groetjes van de koetjes! De bossen komen en geven verkoeling. Gelukkig waait er ook een windje heel de dag. Weinig bankjes vandaag, en ook weinig nietjes. Bij De Fazant drinken we wat koels en krijg ik een cadeautje van Wietske! 

Wanneer we even later Breda inlopen zijn de terrassen volgestroomd voor de vrijdagmiddagborrels inclusief oesters. Middenin de winkelstraat gaan we de Sint Joostkapel in. Hier is het werkelijk een sauna door de brandende kaarsjes! Maar gelukkig hebben we nog een handventilator op batterijen in de rugzak. Wietske komt in het Valkbergpark de ene na de andere bekende tegen. 

Onze wegen scheiden weer en ik stap voldaan in in de vervangende vervoerbus. 

 

 

 

Wassenaar De Horsten (9 km)

 Gelopen met Stach op 19 juli 2026

Met de bus van station naar Voorburg naar de start van de wandeling: de eerste halte na station Voorschoten. We stappen direct langs het fietsenrek de ingang van De Horsten in. Ik stap er terug in de tijd. Het is de eerste wandeling die ik doe uit het gidsje Wandelen rond Den Haag/Rotterdam gegarandeerd onregelmatig. Inderdaad deze 9 km bijna niet verhard gelopen. eerst koffie en vegan broodje bij het theepaviljoen. Daarna struinend over bruggetjes, onder rododendrons, door bossen en langs sloten met als hoogtepunt: De Seringenberg. Boven op de berg is een familie in grote voorpret. De witte lopen, witte bloemen en iedereen wit gekleed: hier vindt straks een huwelijksaanzoek plaats, waarvan de aanstaande bruid nog onwetend is.

De weg naar beneden ga ik niet hollend, maar wat een bekend geluid: die eerste treden van het pad op een ijzeren trap. Heel bijzondere vogels laten zich niet horen. Maar daarentegen zetten we dan wel weer de aronskelk op de foto. Deze wandeling smaakt naar meer wandelingen uit dit gidsje. Wordt vervolgd dus.

 

 

 

Schiermonnikoog (30 km)

 Gelopen met Petra van 14 - 16 juli 2026

Op maandag de boot heen en pas op vrijdag de boot weer terug. Vier nachten dus op Schier! En vier keer naar de voorstelling van de zonsondergang wezen kijken ;-). Dankzij onze gehuurde fietsen kunnen we de wandelingen handig inplannen.

Op dinsdag lopen we het oostelijk deel van het Waddenwandelenpad: koffie bij De Marlijn en daarna richting "Namibië" in onze safari-outfit. De steekvliegen nemen we voor lief. Via het strand teruggelopen. Er zijn kwallen, gaan we wel of niet de zee in? Petra durft, ik niet.

Op woensdag gaan we westwaarts via het Vuurtorenpad. Ik laat helaas mijn petje per ongeluk liggen bij een bankje. He zijn al te ver doorgelopen en het is te warm om er voor terug te lopen. Over het strand richting Waddenkant waar veldleeuweriken kwetteren en lamsoor uitbundig bloeit. Een Peruaanse hoogvlakte. We proberen door drooggevallen slenken onze weg te vinden landinwaarts, maar kunnen het juiste pad niet vinden. Dan maar een stuk terug via het strand en vijf minuten opgelopen met een Vlaams stel. Genoten bij de vogelobservatiehut én het vogelobservatiescherm. Een vrouwtjes kemphaan gespot! En lepelaars horen slobberen.  Aan het eind van de middag gaat Petra de zee weer in en fiets ik terug naar het bankje waar mijn petje trouw op me wacht.

Op donderdag fietsen we naar de Berkenplas en strijken neer op het terras met uitzicht op familie gans. Het is vandaag einde broedseizoen en dus kunnen we verder naar de oostkant fietsen, naar de Kobbeduinen. Plan is om naar het Baken Willemsduin te wandelen, maar het pad is niet goed te vinden. Ook gaat het regenen. Wat heerlijk! In de avond fietsen we even naar de mensenmassa bij de rommelmarkt, maar daarna snel door naar de Westerplas, waar het net Botswana is. De zebra's en olifanten denken we erbij. In de nacht doen we mee met een excursie van Natuurmonumenten: sterren kijken. 

Op vrijdag vroeg op om de fietsen in te leveren. Teruglopen naar het huisje, waar we de stofzuiger laten staan, want ik krijg er vanavond al eentje. Met de paniekbus naar de boot. Uiterst voldaan stappen we aan boord, de twee pitbulls angstvallig vermijdend.

 

Hiermee hebben we alle vijf de Nederlandse waddeneilanden samen bewandeld. Wat nu? We weten al snel. We gaan voor de reprise. Terug naar Texel.

 

 

 

Mantgum - Akkrum (15 km)

 Gelopen op donderdag 9 juli 2026 met Emmeke

 Dag 3! Geslapen of niet geslapen, dat is de vraag. Waarvan het antwoord al bekend is.

Op het terras ontbijten, en voor acht uur het tuinpad verlaten. NA drie kwartier in de bocht van een weg is daar opeen het prachtige kerkhof op een terp bij Tsjerkebuorren . Hier zitten we wel een half uur te genieten van de rust en de koffie en koek. Er liggen nogal wat Trijntjes en bijna alle achternamen eindigen uiteraard met -a. We gaan weer in de benen, maar raken hopeloos verdwaald aan de andere kant van de terp. Slootjes waar ze niet zouden moeten zijn, met brandnetels bedekte hekken, bruggetjes waar nog nooit iemand overheen kan zijn gegaan...We geven het op en lopen terug en via de provinciale weg  naar Easterwierrum.

Niks te beleven en nu even een echt lelijk stuk langs een trafostation, waar we ook fout lopen en de pauzerende mannetjes maar weer vriendelijk groeten. Hier worden echt te weinig stickers geplakt met de markering erop. In Raerd zijn we ook snel uitgekeken, maar daar linkt in de verte een serieuze leuke stop bij hét terras van Jirnsum De 2 gemeenten. Volgens onze wandelgids vonden velen hier hun metgezel op de pelgrimsweg van het leven en is het een trefpunt van de jeugd in Midden-Friesland. Maar hemeltje lief wat treffen wij er aan. Een tafel met twaalf kakelende dames op leeftijd Wat een decibellen. En eentje vergeet ook nog haar fietstas. Wij vergeten onze rugzakken niet. En sjouwen weer verder in het broeierige weer voor de laatste vijf kilometer naar Akkrum. Hier liepen we ook met het Groot Frieslandpad.

We sluipen even naar binnen bij een binnentuin, waar het naast de struiken goed zitten lijkt. Gelukkig hebben we nog water in de veldflessen en stappen we maar snel door. Langs de boerderij van Atje Keulen Deelstra. Langs alle leuke winkeltjes van Akkrum. En zwaaiend naar het varken naast het station. En heel erg moe (waarvan eigenlijk?) stappen we in de trein terug naar het zuiden. Misschien eind van deze zomer nog een tweedaagse op dit pad?