Wintelre - Oisterwijk (25 km)

 Gelopen op woensdag 31 december 2025 met Wietske

Deze maand nog liepen we de vorige etappe naar Wintelre. Nu verzamelen we in Oisterwijk en worden naar het beginpunt gebracht. Het is de eerste echte winterse dag. De gladheid valt gelukkig mee. Wel rijp op de akkers en boomtakjes.

We zijn nog maar een uurtje op pad of twee agenten in politie-auto doen hun raampje open en informeren of wij twee crossrijders hebben gezien of gehoord. Nee dus. Maar het zet wel gelijk het themaatje voor vandaag: we zitten in Hunted! 

Bij de ijsbaan van Oirschot is er nog net een tweepersoonstafeltje vrij bij De Burgemeester voor een snelle kop koffie met zoets.Een camino-wandelaarster verlaat het etablissement als we er juist naar binnen stappen. Tijdens ons verpozen checken we even de app. Soms kun je dat maar beter niet doen..

We hebben inmiddels al twee stempels verzameld vandaag: bij een paal tegenover een Maria-nis in een woonhuis. En hier bij de grote basiliek in Oirschot. De derde stempel is bij de dagkapel in Spoordonk. Bij de school ernaast is een hunted-deelnemer met rotjes aan de weer. Even verderop maakt een vrouw zowat een vreugdedansje wanneer ze een envelop in haar brievenbus vindt. En heerlijk dat er vandaag niks hoeft.

De Campina had ik anders in mijn gedachten. We zien minder vennen dan gedacht, waarschijnlijk omdat we grotendeels over fietspaden lopen. Het wordt al donker nu de zon is verdwenen. Hier liepen we eerder met Brabants Vennenpad en ook met het Pelgrimspad.We slaan dit keer de leuke horeca Boshuis Venkraai in het bos bij Oisterwijk over en stappen stevig door naar de finish. De kerk in Oisterwijk is net dicht. We kunnen een sanitaire stop doen in een horeca-tentje op de markt, voordat we weer de auto's instappen. Dit was weer een oudejaarswandeling vol glimmers met prompts reflecties.

 

 

Ootmarsum - Tubbergen (26 km)

 Gelopen op donderdag 18 december 2025 met Emmeke

Bij een prachtige zonsopgang staan we op. We sharen de etagère met ontbijtproducten en krijgen ieder een eigen wentelteefje van de alleraardigste hotelmevrouw die ook wandelfanaat is.

De hemel is nog roze als we met de rugzak op het Twentepad weer op gaan. En zelfs een regenboog boven de molen. We verheugen ons op het Springerdal, waar we drie jaar geleden zo prachtig op de foto zijn gezet door Cornelis.

Maar wat is dat nou??? We willen net het Springerdal in, wanneer we daar een verwarde man op en neer zien springen en ons met armgebaren wegjaagt. Dit is ons nog nooit overkomen. Hij raapt iets van de grond en gooit dat naar ons toe. Wij draaien ons subiet om en lopen terug. Er is verder niemand. Dit voelt niet goed. Hij holt ons achterna. Gelukkig zien we in de verte een andere wandelaar. Wij verhogen ons tempo en lopen even later schielijk achter een andere man met ingeklapte witte paraplu aan. Schichtig om ons heen kijkend komen we bij toeval weer uit op het Twentepad zonder de duivelse man weer te spotten. Het levert ons gespreksstof op voor uren.

De koffie vandaag is bij watermolen Bels.Wat een hidden gem is dit, zeg. Zware houten balken, een open haard. Een ouderwetse kerstboom, boerenbont servies, en weer zulke aardige bediening. We besluiten om na het Twentepad door te gaan met het Hilligenpad, dat hier ook loopt (als we dan nog een keer het Springerdal in durven...).

De route loopt verder door bossen en open velden. We willen een shortcut nemen naar de bus van Tubbergen, maar lopen straal de verkeerde kant op. Zo wordt het toch nog 26 km vandaag met een eindsprint naar de bus die tien minuten te laat komt. Die brengt ons in Hengelo en zo kwam alles vandaag toch weer goed. 

 

 

 

Oldenzaal - Ootmarsum (21 km)

 Gelopen op woensdag 17 december 2025 met Emmeke

Door treinengedoe reizen we een lang eind met elkaar op voordat we starten bij station Oldenzaal. Hier eindigden we in 2017 het Overijssels Havezathenpad. En we waren hier natuurlijk ook met het Noaberpad en met het Marskramerpad. Leer ons de Twentse wegen kennen. Hoe kan het dan dat we toch fout lopen? Oooo, de route van het Twente pad blijkt volledig verlegd. Ons boekje uit 2005 hoeven we niet meer in te kijken. Alles is heel gemakkelijk (!) te vinden via de opties 'route' en 'kaarten'.

Via een beeldenpark verlaten we Oldenzaal en lopen een eind door bos en langs groene weiden met oude boerderijen. Het coulissenlandschap ten top. Vanwege de extra lussen bij De Lutte duurt het even, maar - na het passeren van tante Lies- dan zitten we om half 12 toch echt aan de koffie bij restaurant Sterrebos. We nemen er ook een gezellig wandelplankje bij. Maar niet voordat we getuige zijn geweest van een folkloristisch tafereel: de slipjacht! Mannen in rood uniform te paard met een roedel Snoopy-jachthondjes.

De tweede helft van de wandeling komen we erachter dat de etappe eigenlijk 3 km is. Dat redden we niet meer op bijna de kortste dag van het jaar. Maar wat ook kan: doorsteken naar Denekamp en daar de bus naar Ootmarsum nemen. Hard hollen naar waar is de bushalte - o aan de overkant- , waar de bus te laat komt. In Ootmarsum  arriveren we in de schemer. Heel het middeleeuwse centrum is in kerstsferen, en de glitter-etalages stalen ons tegemoet. 

Wij vinden Herberg Othmar vlak voordat het meisje van de receptie het hotel verlaat. We hebben de optie 'bierspa' aan ons voorbij laten gaan. Liever rusten we uit bij het naastgelegen restaurant. Het prime-video kanaal instellen op een té suffe film lukt naadloos. Alleen het uitloggen is dan weer wel een hele klus.