Wassenaar De Horsten (9 km)

 Gelopen met Stach op 19 juli 2026

Met de bus van station naar Voorburg naar de start van de wandeling: de eerste halte na station Voorschoten. We stappen direct langs het fietsenrek de ingang van De Horsten in. Ik stap er terug in de tijd. Het is de eerste wandeling die ik doe uit het gidsje Wandelen rond Den Haag/Rotterdam gegarandeerd onregelmatig. Inderdaad deze 9 km bijna niet verhard gelopen. eerst koffie en vegan broodje bij het theepaviljoen. Daarna struinend over bruggetjes, onder rododendrons, door bossen en langs sloten met als hoogtepunt: De Seringenberg. Boven op de berg is een familie in grote voorpret. De witte lopen, witte bloemen en iedereen wit gekleed: hier vindt straks een huwelijksaanzoek plaats, waarvan de aanstaande bruid nog onwetend is.

De weg naar beneden ga ik niet hollend, maar wat een bekend geluid: die eerste treden van het pad op een ijzeren trap. Heel bijzondere vogels laten zich niet horen. Maar daarentegen zetten we dan wel weer de aronskelk op de foto. Deze wandeling smaakt naar meer wandelingen uit dit gidsje. Wordt vervolgd dus.

 

 

 

Schiermonnikoog (30 km)

 Gelopen met Petra van 14 - 16 juli 2026

Op maandag de boot heen en pas op vrijdag de boot weer terug. Vier nachten dus op Schier! En vier keer naar de voorstelling van de zonsondergang wezen kijken ;-). Dankzij onze gehuurde fietsen kunnen we de wandelingen handig inplannen.

Op dinsdag lopen we het oostelijk deel van het Waddenwandelenpad: koffie bij De Marlijn en daarna richting "Namibië" in onze safari-outfit. De steekvliegen nemen we voor lief. Via het strand teruggelopen. Er zijn kwallen, gaan we wel of niet de zee in? Petra durft, ik niet.

Op woensdag gaan we westwaarts via het Vuurtorenpad. Ik laat helaas mijn petje per ongeluk liggen bij een bankje. He zijn al te ver doorgelopen en het is te warm om er voor terug te lopen. Over het strand richting Waddenkant waar veldleeuweriken kwetteren en lamsoor uitbundig bloeit. Een Peruaanse hoogvlakte. We proberen door drooggevallen slenken onze weg te vinden landinwaarts, maar kunnen het juiste pad niet vinden. Dan maar een stuk terug via het strand en vijf minuten opgelopen met een Vlaams stel. Genoten bij de vogelobservatiehut én het vogelobservatiescherm. Een vrouwtjes kemphaan gespot! En lepelaars horen slobberen.  Aan het eind van de middag gaat Petra de zee weer in en fiets ik terug naar het bankje waar mijn petje trouw op me wacht.

Op donderdag fietsen we naar de Berkenplas en strijken neer op het terras met uitzicht op familie gans. Het is vandaag einde broedseizoen en dus kunnen we verder naar de oostkant fietsen, naar de Kobbeduinen. Plan is om naar het Baken Willemsduin te wandelen, maar het pad is niet goed te vinden. Ook gaat het regenen. Wat heerlijk! In de avond fietsen we even naar de mensenmassa bij de rommelmarkt, maar daarna snel door naar de Westerplas, waar het net Botswana is. De zebra's en olifanten denken we erbij. In de nacht doen we mee met een excursie van Natuurmonumenten: sterren kijken. 

Op vrijdag vroeg op om de fietsen in te leveren. Teruglopen naar het huisje, waar we de stofzuiger laten staan, want ik krijg er vanavond al eentje. Met de paniekbus naar de boot. Uiterst voldaan stappen we aan boord, de twee pitbulls angstvallig vermijdend.

 

Hiermee hebben we alle vijf de Nederlandse waddeneilanden samen bewandeld. Wat nu? We weten al snel. We gaan voor de reprise. Terug naar Texel.

 

 

 

Mantgum - Akkrum (15 km)

 Gelopen op donderdag 9 juli 2026 met Emmeke

 Dag 3! Geslapen of niet geslapen, dat is de vraag. Waarvan het antwoord al bekend is.

Op het terras ontbijten, en voor acht uur het tuinpad verlaten. NA drie kwartier in de bocht van een weg is daar opeen het prachtige kerkhof op een terp bij Tsjerkebuorren . Hier zitten we wel een half uur te genieten van de rust en de koffie en koek. Er liggen nogal wat Trijntjes en bijna alle achternamen eindigen uiteraard met -a. We gaan weer in de benen, maar raken hopeloos verdwaald aan de andere kant van de terp. Slootjes waar ze niet zouden moeten zijn, met brandnetels bedekte hekken, bruggetjes waar nog nooit iemand overheen kan zijn gegaan...We geven het op en lopen terug en via de provinciale weg  naar Easterwierrum.

Niks te beleven en nu even een echt lelijk stuk langs een trafostation, waar we ook fout lopen en de pauzerende mannetjes maar weer vriendelijk groeten. Hier worden echt te weinig stickers geplakt met de markering erop. In Raerd zijn we ook snel uitgekeken, maar daar linkt in de verte een serieuze leuke stop bij hét terras van Jirnsum De 2 gemeenten. Volgens onze wandelgids vonden velen hier hun metgezel op de pelgrimsweg van het leven en is het een trefpunt van de jeugd in Midden-Friesland. Maar hemeltje lief wat treffen wij er aan. Een tafel met twaalf kakelende dames op leeftijd Wat een decibellen. En eentje vergeet ook nog haar fietstas. Wij vergeten onze rugzakken niet. En sjouwen weer verder in het broeierige weer voor de laatste vijf kilometer naar Akkrum. Hier liepen we ook met het Groot Frieslandpad.

We sluipen even naar binnen bij een binnentuin, waar het naast de struiken goed zitten lijkt. Gelukkig hebben we nog water in de veldflessen en stappen we maar snel door. Langs de boerderij van Atje Keulen Deelstra. Langs alle leuke winkeltjes van Akkrum. En zwaaiend naar het varken naast het station. En heel erg moe (waarvan eigenlijk?) stappen we in de trein terug naar het zuiden. Misschien eind van deze zomer nog een tweedaagse op dit pad?

 

Franeker - Mantgum (22 km)

 Gelopen op woensdag 8 juli 2026 met Emmeke

Ontbijtbuffet met extra veel gekookte eieren en al voor 9 uur op pad: het hotel uit, links, rechts en dan steeds maar rechtdoor tot aan de fietspont van Keimpertille. Daar staan de twee vrijwilligers nét klaar voor de eerste vaart. Maar ze zijn zo aardig om eerst voor ons koffie in te schenken en de passagier aan de overkant op te halen. Tegen de tijd dat zij terug zijn hebben wij het bakkie net op. Wat een leven hier op het water.

Aan de overkant nemen we - achteraf is het makkelijk praten en mooi wonen- toch een verkeerde route naar Winsum. Nou ja, die paar extra kilometer kan er wel bij. De tureluur zingt ons bemoedigend toe. In een zijweggetje op de stoep van de kerk nemen we onze lunch, terwijl grote honden en postbode passeren. 

Op het bankje vlak voor het fietsbruggetje  bij Easterlittens vinden we het weer tijd voor een stop. En dat vinden meer mensen. Zes Vlamingen op de fiets bestuderen en leren het fietsknooppuntbord naast onze zitplek. En een pelgrimswandelaar met stok meldt ons vrolijk dat er geen stempel is in de kerk in het dorpje. We raken aan de praat en de Vlamingen zijn ook geïnteresseerd, zeker als ze horen dat het eindpunt van het Jabikspaad  Hasselt is. Maar helaas: niet hún Hasselt in Limburg ;-) Nee naar Santiago gaan we zeker niet. Misschien ooit Rome via de Via Francigena? De andere wandelaar weet er alles van. Het kan verkeren!

Na Baard moeten we kiezen: door het het weiland waar loslopende koeien (mogelijk een stier) zijn en waar het pad soms geblokkeerd is door een tijdelijke afrastering (letterlijk de tekst uit het boekje) of de route via het fietspad. De beslissing is snel gemaakt. Via dit fietspad lopen we dus inderdaad richting Jorwert. De kerk is er open! Met een merkwaardige spreuk aan de muur. En een heerlijke akoestiek voor koorzang.We raken er aan de praat met de buurman van de kerk uit de generatie slager van het dorp. De pelgrimswandelaar zien we niet meer.

Na Jorwert zijn we zo in MAtngum waar de ligstoelen al klaar staan. Even bijkomen en dan bij de Poiesz spullen in slaan voor avondeten (taps), ontbijt en lunch. Oja en neusdruppels en zakdoeken.