Ochten - Tiel (17 km)

 Gelopen op vrijdag 12 mei 2023 met Wietske

We zouden nog zo graag een vleugje bloesem spotten. En een Flipje-vlaai eten.Doel 1 is behaald. Doel 2 niet. We liepen onafhankelijk van elkaar deze etappe, die grotendeels samenvalt met het Grote Rivierenpad, al eens eerder. Maar in elk seizoen is alles weer anders. We vinden voor het eerste de P&R Tiel, riskeren geen boete en rijden met de andere auot naar het Stoepveertje of is het Veerstoepje in Ochten. Het café is nu nog dicht, maar we gaan er de wandeling eindigen op het terras.

Het heeft vannacht en eerder deze week fors geregend, dus we kiezen voor de hoogwatervariant. Bijkomend voordeel -naast de droge schoenen- is het uitzicht vanaf de dijk. On der het viaduct door bij de Prins Willem Alexanderbrug. Bij het Amsterdam Rijnkanaal dat even later begint bij de Waal maakt de route een aparte bocht onder A15 en spoorrails door. Ook ligt hier nog een oud spoor verscholen onder een woud onkruid. Even in de berm wandelen tussen boterbloemen en madeliefjes. Bij de Flipje Speeltuin (ja, echt!) houden we het asfalt aan en lunchen voor nieuwe duikhuizen. De wind doet de bladeren van de hoge populieren trillen.Tiel zelf is een verrassing, We zien het met nieuwe ogen. De grote paardenkastanje heeft haar roze bloesemblaadjes uitgeschud op de centrale markt. En Flipje staat vrolijk te juichen. In zijn museum komen we niet verder dan de winkel. En ook in het centrum van Tiel lopen we nog een winkeltje in. Via een vlindertuin komen we terug bij de auto en halen auto 2 op. Het terrasje pakken om te vieren dat we ons vijfde streekpad samen hebben afgelopen. En de varianten van het Betuwepad houden we nog tegoed. Voor een échte bloesemdag??

Buurse - Rekken (17 km)

 Gelopen op woensdag 3 mei 2023 met Emmeke 

Een heerlijk ontbijt met rugzakken al bij de tafel. De onderburen zijn er nog niet. ijsvogels en reeën schieten voorbij, en eekhoorns dartelen op het terras. Maar ik zie ze allemaal net niet. De taxichauffeurs zetten ons weer af bij bij het eindpunt van gisteren: Buurse. Vandaag zal de tocht korter zijn ,maar dooreen nog groter natuurgebied: Haaksbergerveen, waar ook het Trekvogelpad loopt. Hier liep ik tien jaar geleden met Wendeline.

Maar eerst langs de Buurserbeek. het lijkt wel Zwitserland, het geluid van kabbelend water en een strakblauwe lucht. Een takkie in het water gooien. Wat zijn er toch weinig mensen op de been hier. Wel een sportieve moeder met ouders en twee jonge kinderen, allen met goede wandelschoenen. Ze lopen ons eruit.

Door een kenner worden we gewezen op een kronkelende adder. Wow dit is echt bijzonder! Hoewel hij zegt dat er verderop een hele hoop bij elkaar te zien zijn. Maar dat is de verkeerde kant op. Wij gaan door richting Rekken. Het terras op de grens lijkt open, maar is het niet. Dus dan maar onze eigen taxi bellen en gevieren naar Eibergen, waar we (groente-)kroketten gebruiken en elkaar complimenteren met de tweedaagse die voorbij vloog.

Glanerbrug - Buurse (23 km)

 Gelopen op dinsdag 2 mei 2023 met Emmeke

Dag 3 van mijn Vierdaagse: de dag van Glanerbrug. We meeten op Deventer en starten om 10.20 onze etappe bij Glanerbrug. Zullen we nog even naar de kapper voor 15 euro? Langs rolluiken en grindvoortuinen lopen we het grensdorp uit en verder lopend op de grens van Duitsland. Alles is gesloten. Er is ook weinig alles.

Het groen aan de bomen flonkert fris, zeker nu onverwacht de zon ook weer gaat schijnen. Even niet het smalle paadje in, waar loslopende honden ons tegemoet komen. Dan maar even pauzeren bij een bankje verderop. Het Aamsveen hadden we niet willen missen: een klein hoogveen gebied pal aan de grens, waar de kikkertjes een concert geven. We laten de benen even bungelen op een hoge bank en zetten koers op Enschede. Dit is niet de mooiste wijk waar we door heen dwalen. Over een oude spoorbaan , weer op de grens, en dan het volgende natuurgebied in: het Witte Veen met een omgekeerd roodwitje. Rustig aan, nog een bankje nemen, want de mannen zijn nog lang niet uitgekeken in Beekbergen.

Een shortcut lukt gelukkig dan maar niet, want het hek is te hoog. Het bos en veen is er drassig, we lopen over lange vlonders. Mooiii! Langs Twentse boerderijen,waar nichtjes op het erf spelen, lopen we de laatste kilometers. Hier zijn veel fietsers in allemaal dezelfde handige jassen. Aan het eind bij Buurse worden we opgewacht en onthaald. Op naar het terras van De Watermölle in Haaksbergen, waar we in 2017 ook verbleven!