Dagwandeling Veere (15 km)

Gelopen op woensdag 11 juli 2018 met Emmeke (route)

Dat moment dat je weer op de plek bvent, waar je een x weken geleden het pad verliet, dat is het ware LAW-gevoel. De draad weer oppakken bij het punt war je de vorige keer eindigde. Vandaag doen we dat op Middelburg station. Nu hebben we geen tijd voor rabarbersap, want onze (buurt?)bus vertrekt naar Veere. We rijden langs de Rechtbank van Middelburg, die we van binnen niet hoeven te zien. Eén is genoeg op een dag.

Luxe vandaag is dat we eerste de volle rugzak afleveren bij het hotel en daarna pas gaan wandelen. Stadsherberg de Campveerse Toren is al 500 jaar een begrip in Veere. We krijgen de kurken sleutel van kamer 3 en gaan direct op pad. Het voetveer (ook voor fietsers)  naar Kamperland ligt 10 meter van onze hotelkamer verwijderd. Een mooi tochtje over het Veerse Meer, waar druk wordt gezeild. Het is namelijk een zomerse dag die de 22 graden aantikt (in het binnenland 27 graden).

Wij tikken de overkant aan en volgen het pad pal langs het water. Het boekje hebben we niet nodig. Over een ligweide (met geel verdord gras), langs kinderkampen waar surfen en zeilen wordt geleerd. In de verte achter ons de toren van Veere, en in de verte voor ons de Veerserdam. Meeuwen in de lucht. We stappen lekker door want na dat lange stilzitten willen we wel even wat kilometers maken. Alle uitspanningen laten we links liggen, ondanks de aanlokkelijke geuren van gebakken frites.

Eenmaal op de dijk zien we een glimp van het Noordzeestrand waar lekker wordt gevliegerd. Bij Pannenkoekenrestaurant Berelekker gaan we naar beneden de tunnel door en nu lopen we aan de andere oever van het Veerse Meer. Weer en mooi graspad, en zelfs nog een klein stukje aangelegd bos. We moeten langs wat koeien, maar dankzij het rood-wit meisje dat voor ons loopt durven we dat prima aan.

Inmiddels hebben we echt trek, dsu het is mooi wanneer we rond half zeven weer in Veere aankomen. Snel opfrissen op de hotelkamer en het eerste het beste terras pakken: pal voor ons eigen raam. Laat de mosselpan maar komen! En nu met frites.
Ook de Italiaanse ijszaak is niet meer dan tien stappen ervan verwijderd. Het avondwandelingetje door Veere is nog op te brengen. Gelukkig maar, want wat een leuk plaatsje. Mooie gevels, mooie straatklinkers, en natuurlijk het stadhuis en de grote kerk.Dit stadje ademt sfeer uit, zeggen we dan.

Lochem - Ruurlo (23 km)

Gelopen op dinsdagavond 3 juli 2018 met Wendeline en Corinne (deel van deze route en deel van deze route)

We zetten de zomertraditie voort: een lange natuurwandeling op een zonnige avond aan het begin van de zomer. De auto's staan weer op begin- en eindpunt (nee, hier waren we nog niet eerder met de auto), en we zetten de pas erin. Werkdingen uit het hoofd en om je heen kijken en bijpraten. Een succesformule. Halverwege de maaltijdsalade uit de rugzak en hoppakee weer verder lopen.

De Achterhoek is prachtig. Coulisselandschap. Akkers met tarwe en mais, stukken bos (Lochemse Berg en Kale Berg) en dan weer akkerland met oude boerderijen. En het pad is super goed gemarkeerd. We hebben het boekje nauwelijks nodig. De plaatjes zeggen de rest.

Lochem

Ijssalon Toscane in Lochem

Buren van de oma van de man van...

Oliemolen Borculo

Kiltunnel Dordrecht - Willemstad (36 km)

Gelopen op maandag 25 juni 2018 met Wietske (route en stuk van deze route)

De Vierdaagse nadert, dus we gaan een extra lange wandeling doen. Komt ook goed met de OV-verbinding. De reistijd blijft fors. Maar we mogen niet klagen: de OV staking is uitgesteld. We kúnnen dus in elk geval op pad  vandaag.

De etappe begint met een hilarische primeur: op ons langeafstandswandelpad zit een verplicht stuk roltrap! Dat is nog eens makkelijk op gang komen. Eenmaal boven uit de Kiltunnel, pakken we draad op waar we ruim twee weken geleden nog maar waren gebleven. 

Zwieperdezwiep, door hoog gras en bijna uitglijdend over schapenkeutels. De grasdijk is lang. Bij gehucht De Wacht komt een mannetje met stok speciaal zijn voordeur uit voor een babbeltje met ons. Hier lijkt de tijd echt te hebben stil gestaan sinds de jaren 50. Vervallen schuren, en zo ver van de bewoonde wereld. Bij Strijensas is al iets meer reuring. Maar op maandagmorgen is café Nooitgedacht toch echt gesloten, evenals het jachthavenrestaurantje. Dan maar bij de ophaalbrug op een stenen bank lunchen. En daar komt ook het stel weer aangelopen dat het Floris V pad doet in 16 aaneengesloten dagen (inclusief vier rustdagen).

Na Strijensas komt een fantastisch stuk natuurgebied met een kolonie lepelaars in een voormalige polder. De zeehondenplaat ontdekken we helaas niet. Via de Buitendijk ende Bomendijk lopen we een kaarsrechte weg naar Numansdorp. Een verlaten friteskar in de berm. Aan weerszijden van de weg staan de aardappels op het veld. Dit is dus de Hoeksche Waard. Een heel nieuw stuk Nederland voor mij.

In Numansdorp is dan toch een hele winkelstraat met allerlei horeca. Bij een delicatessenwinkel zit achterin een lunchroom met de naam ‘de Verleiding’. Hier gaan we voor een fruitsmoothie. We gaan op pad voor de laatst 12 kilometer. Het is struinen langs het Hollands Diep, een weg banend door brandnetels. De zon brandt genadeloos op onze niet ingesmeerde halzen..

Het lawaai neemt toe, want we lopen nu parallel aan al het verkeer over de Haringvlietburg. Maar wat doen onze voeten en benen het goed!  Aan het eind van de brug hebben we een prachtig uitzicht op de Volkeraksluizen. Het lijkt Madurodam wel. We laten ons vertellen dat het grootste  binnenvaartsluizencomplex van heel Europa is!

De laatste 2 kilometer naar Willemstad gaan door een luguber bos. Maar Willemstad zelf is dan weer heel leuk. Hier wil ik nog eens naar terug en dan wél zitten op een terras aan de haven. Nu lopen we over de vestingwallen naar bushalte Steenpad. Een keer per uur vertrekt hier de bus naar Roosendaal. We hebben het goed uitgekiend en hoeven maar een kwartiertje te wachten. Over een aantal weken hopen we hier weer te starten voor het vervolg naar Steenbergen. Nu eerst thuis zien te komen en in de zomer genieten van de Vierdaagse als deelnemer en supporter.

Naarden-Bussum - Hilversum Sportpark (25 km)

Gelopen op vrijdag 15 juni 2018 met Wendeline (route en deze route)

Wat hangen er veel vlaggen met schooltassen uit. Dat vieren wij graag mee.
En dan te bedenken dat de Nederlandse vlag in de oorlogsjaren jarenlang verborgen werd...
Op de route van vandaag passeren we diverse stoepstenen met verhalen over Joodse families die zijn vermoord in de concentratiekampen.

Midden in het centrum van Hilversum staat een monument met een steen uit de groeve van Mauthausen, meegenomen door Bill Minoc. Dat raakt ons. Mij, omdat ik de heer Minco hier ooit over sprak. En Wendeline, omdat zij de steengroeve in Mauthausen bezocht.

Onderweg praten we over veel meer en genieten van de stadsparken en de hei. De stop is eetcafé Samen in Hilversum. Topdagje wandelen, dat we hard nodig hadden.

synagoge in Bussum

nu al bloeiende hei

voormalig politiebureau Hilversum Dudok

Monument Mauthausen