Rijssen- Wierdens Veld (20km)

Gelopen op dinsdag 4 april 2017 met Emmeke (stuk van deze route en stuk van deze route)

Vandaag wandel ik in zwarte kleding, want ik kom rechtstreeks van een begrafenis. Toch willen we de tweedaagse door laten gaan. Met wat creativiteit komen we tot aanpassing van ons schema: we lopen dit keer zuid-noord in plaats van noord-zuid. Dan zal het ons moeten lukken om de B&B Het Wierdens Veld te bereiken. Het is even schakelen na een waardevolle afscheidsceremonie.

We starten pas tegen half 3 met wandelen vanaf station Rijssen. In de Albert Heijn slaan we tapashapjes in. Het is even puzzelen hoe we Rijssen uit komen. Dat hadden we drie jaar terug ook, toen we het Marskramerpad liepen en hier overnachtten. Gelukkig zijn er moeders op klapsteoltjes aan de kant van de weg, die controleur zijn voor het fietsexamen. Zij wijzen ons de goede weg richting Pelmolen.

Langs de Regge is het heerlijk wandelen. De lente begint deze week, dus er ontluikt groen. Ook bloesem in de krentenbomen. Kleine stukken herkennen we van het Marskramerpad. Rond een uur of half 5 pauzeren we in de theentuin Grimbergen. Hier nemen we uiteraard krentenwegge bij de thee. Idyllisch plekje hier, en ze zijn vandaag voor het eerst van het seizoen open! Tafeltjes in het gras, theepot gevuld met plantjes, brocante servies, het doet mij Engels aan.

De laatste 8 km zijn langs de hei van het Wierdens Veld. Mooi met laagstaande zon. Gekwetter van vogels en gegak van ganzen. Geen wild helaas. Voor we het weten staan we bij de B&B, waar we bijna aan voorbij waren gelopen. We eten onze tapas op op ons eigen terras, spreuken van Ramses Shaffy aan de schutting. Topplek voor een overnachting. Het ontbijt brengt de dochter des huizes ons alvast nu, want morgen gaan we half 8 vertrekken.

Uddel - Hoog Soeren (11 km)

Gelopen op donderdag 31 maart 2017 met Wendeline (deel van deze route)

Op een doordeweekse middag direct uit het werk naar de Veluwe gereden. Het voelt als spijbelen. De verleiding is dan ook erg groot: het is voor het eerst 20 graden. Geen magnolia's en narcissen op deze boswandeling... Maar toch wel een zonnig gevoel lopend over zandpaden, heide en (meest) dennenbos. En we namen een ijsje bij Bob, die wel erg overtuigd was van zijn eigen verkoopproduct.

Logisitiek: auto 1 bij Hoog Soeren Brasserie, auto 2 bij Uddel recreatieterrein Caitwickerzand aan de Hennepstede.
Grappig: gelopen langs het Don Bosco centrum in Asselt, waar ik aan het eind van mijn vorige baan een laatste klus uitvoerde.

Bladel - Luijksgestel (22 km)

Gelopen op donderdag 23 maart 2017 met Wietske (route)

Het blijft een eind weg, deze route. Vooral op een doordeweekse dag, en wanneer je langs Eindhoven moet in de ochtendspits. Toch weten we: zodra we aan de wandel zijn, zullen we we de autostress acuut vergeten. Dus bijten we nog even door wanneer we auto 1 in Luijksgestel hebben achtergelaten en met auto 1 een half uur over lokale wegen naar Bladel tuffen.

De markt in Bladel is niet superverheffend.: geen oude brink of mooie kerktoren. Maar wel een koffietent (met de naam Tast toe) die open is, dus ons hoor je niet. Wanneer we Bladel verlaten via een parkeerplaatsje en mooie kapen gewijd aan Franciscus, zijn we al snel op zandwegen in het bos. En die houden we de komende 21 kilometer. Vooral dennenbos. Het is een van de eerste zachte voorjaarsdagen. De bloesem zien we op deze toch niet, maar toch voelen we ook hier dat de winter voorbij is. Eigenlijk hebben we allebei nog nooit bewust gezien dat ook een naaldboom in lentebloei kan staan!?

Een eekhoorntje is uit de winterslaap en sprint een boom in als wij er aan komen. De vakantiewoningen van Landel Het Vennenbos zien er nog exact hetzelfde uit als in de tijd van Sporthuis Centrum begin jaren '70.

Deze etappe is heel goed gemarkeerd. We aarzelen nergens. Zelfs als de route iets is verlegd her en der, kunnen we van de markering op aan. Horeca ligt ook precies op de plek waar je hem hebben wilt: op de grens met Belgie na een kilometer of 14. Restaurant In het Wilde Zwijn heeft een groot terras in de zon, terwijl binnen het haardvuur knispert. Wij kiezen voor buiten en kijken uit op een grenspaal met de sticker van het Grenslandpad.

Ook de laatste acht kilometer lopen door bos en ook een stuk langs een heideveld. De autokilometers zijn al lang vergeten. Wel bedenken we: is het mogelijk dat we volgende keer een weekenddag gaan?

Luijksgestel

Weesp - Fort Uitermeer (12 km)

Gelopen met Jan op 3 maart 2017 (deel van deze route)

Het valt niks tegen met het weer. Wel met de aanrijroute. Een paal blokkeert de weg en gaat pas om 10.00 naar beneden, om sluipverkeer van de A1 te vermijden.. Auto 1 staat nu bij Fort Uitermeer. Met auto 2 naar P&R Weesp. Maar lopen door het station kan niet met de OVpoortjes als je onvoldoende saldo hebt op de OV chipkaart. Maar we komen er wel!
Sanitaire stop bij Café het Helletje (!) en dan Weesp in en uit. Ik liep hier al met het Trekvogelpad. Langs woonboten en meest vervallen boerderijtjes.

Dan weilanden door. Wel met zicht op de A1. De modder is best heftig, dus soms hoppen van pol naar pol. Dit hoort bij natuurgebied het Naardermeer. We zien ook nog kans te verdwalen want ineens zijn de roodwitte bordjes witte bordjes geworden. Maar we klauteren over een hek terwijl er een trein voorbij dendert en komen precies uit war ze wijn moeten. Meevaller is dat het paviljoen bij fort Uitermeer geopend is. Naast een gevulde boekenkast besluiten we de nog net droge wandeling met een drankje.