Haaren - Middelbeers ( 20 km)

Gelopen op maandag 30 november 2015 met Emmeke (route)

Om 06.15 uur op om drie kwartier later in de stal te ontbijten. En hoe! We plakken de salami niet in het gastenboek, naar plakken de ork ork ork op de lepel. Help wat wordt dit voor dag. Lunchzakjes mee.
In het donker verlaten we om kwart voor 8 de Posthoornhoeve. We snijden een klein stukje van de route af en lopen in de ochtendschemer over de hei van de Kampina. Wat een belevenis. Zo stil. Langs wat vennetjes, natte zandpaden. Dit is echt genieten, met de frisse ochtendlucht op de wangen. Na de hei komt een bospad. We dachten immer gerade aus, maar we blijken toch fout te lopen. Dan fabriceren we onze eigen route en komen toch wel in Spoordonk. Heel aardig dat 't Kroegje voor ons open wil gaan!!! Via de Lubberstraat steken we de A58 over en even later het Wilhelminakanaal.
Ja, nu plenst het toch niet zachtjes meer. We lopen langs de stuwen door drassig gras. Blij verrast zijn we met een overkapte picknicktafel vlakbij de Theresiakapel. Goede lunchplek!
We buffelen de laatste kilometers naar Middelbeers: onder de paraplu over modderige zandpaden. Het geluk is aan onze zijde: bus 142 richting Tilburg komt eraan als wij 1 minuut bij de halte staan. Juichend stappen we in. Terug naar huis met beslommeringen en verplichtingen. Maar deze tweedaagse hebben we binnen!

Den Bosch - Haaren (22 km)

Gelopen op zondag 29 november 2015 met Emmeke (route)

Meetingpoint Hema station Den Bosch. Het carnaval lijkt hier al begonnen met uitgedoste mensen onderaan de roltrap. Het centrum in, waar de mis in de Sint Jan net is afgelopen. We branden een kaarsje in de Mariakapel, met de rugzakken op. We voelen ons echte pelgrims. En dus duiken we het café tegenover de kerk in voor een kop koffie.
Over de wallen van Den Bosch lopen we richting Vught, waar we vorige maand eindigden met het Pelgrimspad deel 1. Helaas verdwalen we hopeloos bij het kanaal en kamp Vught. De ebi blijkt een atletiekbaan. Het regent inmiddels. Dankzij mijn geweldige plastic hoesje blijft de routegids droog. Wel is het jammer dat de nieuwe editie nog niet is verschenen, want niet alles klopt meer. Tussen Vught en Belvert wisselen bos en boerderijen elkaar af. Bij een boerderij is het stalletje omgebouwd tot kapelletje. Een Jacobsschelp in een bloempot ervoor..
We hebben nog geen zonnestraal gezien, maar het is inmiddels wel weer droog. En het begint te stormen! In de schemer lopen we naar Belvert. Bij een pannenkoekenhuis met zwijgende Brabanders krijgen we van jongeman Hu heerlijke pannenkoeken. Als je allergisch bent, kun je vragen naar de mogelijkheden. Toe nemen we een Haarens tuintje en grote bokkenpoot. We vermaken ons prima. In het pikkedonker lopen we de laatste kilometer naar de B&B langs kasteel Nemerlaer waar de geest van de jonkvrouw ronddwaalt en een auto-alarm afgaat. De Posthoornhoeve blijkt een geweldig overnachtingsadres. We hebben de rode kamer. En de stal is verbouwd tot gezelschapsruimte: wat lectuur, een kachel, een kop thee, en twee dikke spinnen in de roodgeruite gordijnen.
Vroeg slapen, want morgen vroeg op. De storm loeit om het huis.

Alphen aan de Rijn - Zoetermeer (22 km)

 Gelopen op vrijdag 6 november 2015 met Emmeke (route)

Vandaag eens geen Pelgrimpad, want daarvoor is de afstand te groot. Het wordt een ééndaagse, te starten in Alphen aan de Rijn. Nee, niet weer daar. We hebben het daar wel gezien na het Pelgrimspad. Die hijskranen bij het station. Nico zet ons af bij het bord Verboden Toegang artikel 461 bij het Archeon.
Er zijn nu meer blaadjes op de grond dan aan de bomen. De zon denken we er vandaag bij. Maar het is droog. We hebben leuke ontmoetingen: 5 nieuwsgierige lama's en een balkende ezel. Piet Buxux en Spruit vd Velde. Een vrachtvragen met de slogan: 'Groei door innovatie' haalt ons. Naam van het bedrijf? Van Krimpen.
Twee wandelaarsters met Groene Hart boekje lopen de andere kant op. Ze waarschuwen ons dat er veel markeringen ontbreken.  Dat klopt als een bus. Maar we lopen eigenlijk allen maar fout na boerderij Geertje, waar we eerst jam voor Frans kopen. Bij de houtsnipperpaden zingen we te hard in het stiltegebied en missen we alle markeringen. Dan maar via de dijk. Nu miezert het. We schrikken enorm van twee voorbij galopperende paarden, briesend in onze nek. Maar heelhuids bereiken de bushalte bij Zoetermeer. 's Avonds uit eten bij Verboden Toegang artikel 461!

Wolfheze- Bennekom (12 km)

Gelopen op vrijdag 23 oktober 2015 met Wendeline (route)

De derde dag op rij van mijn herfstvakantie loop ik een stuk van een LAW-pad. Telkens met een ander wandelmaatje.Vandaag de Veluwe op. Met twee auto's verzamelen bij Nivonhuis De Bosbeek in Bennekom. Wen is te laat, want was haar wandelschoenen vergeten. Het wordt een seniorenthemadagje, want we draaien het luisterboek over Hendrik Groen (83 3/4 jaar) op weg naar Wolfheze. En in mijn rugzak zitten allerlei CIZ-papieren.

We starten met een kop koffie bij buurtcentrum/ winkelcentum Wolfheze NS. Daarna over een terrein met psychiatrische woningen (niet verdwalen, zoals op het Pieterpad!!). Na de fietsenstalling de bossen in. Oef, wat moeten we vanochtend goed opletten. Ik ben al twee keer eerder verdwaald in deze regionen: met geocachen bij Quadenoord, en met een etappe op het Maarten van Rossumpad.
Maar nu gaat het goed! Een mooi stuk over een akker. En veel bosweggetjes in prachtige herfstkleuren. De zon denken we erbij. De modder zompt onder onze voeten. Wandelschoenen hadden niet gemist kunnen worden!

Er zijn veel wandelaars op sommige delen van de etappe. Gezinnen met herfstvakantie, geo-cachers, NS wandelaars. Geen wild gespot. Daarvoor hebben we ook teveel gekletst...
Aan het einde zelfs nog even naar de spoorwegovergang gelopen bij Ede, zodat ik geen kilometer van dit pad oversla. Gek kunstwerk hier: soort schans waar vanaf je het spoor op kunt springen. Bah.
Aan de picknicktafel bij het Nivonhuis komen de papieren nog even uit de tas en een beschimmeld broodje. Dan met modderpoten de auto weer in. Heerlijk.

Wegberg - Dalheim (24 km)

Gelopen op woensdag 21 oktober 2015 met Nico (route en stukje van deze route)

Op dinsdagavond begint onze mini-vakantie van 24 uur. We rijden naar de Lüttelforster Mühle iets ten noorden van Wegberg. In het pikkedonker bereiken we dit hotel. Pas de volgende ochtend herkennen we precies waar we zijn op de etappe die we in juli liepen.. In het gidsje staat namelijk dat het hotel niet in de molen is. Wel dus. 
Na een ontbijt zonder thee maar met zalm aan de Schwalm rijden we in tien minuten naar station Dalheim. Hier liep de trein vroeger door tot Roermond. Nu onkruid op de rails. Nico geniet van de seinpaal. Met het forenzentreintje zijn we in 5 minuten in Wegberg en gaan we echt wandelen. Beetje mistig nog.

Na de verlaten hoofdstraat van Wegberg gaan we over veldwegen. Soms van zand, dan van grind, en helaas ook van gras. Na een kilometer of twaalf krijgt Nico last van zijn knie en heup. Dat is minder. De testbaan van Siemens leidt wel iets af, maar niet genoeg. Ook de paddenstoelensoep in Waldrestaurant tante Lucie helpt wel. Maar ook niet genoeg. Daarom gaan we na het sjieke Wassenberg (soort Wassenaar) in langzamer tempo het bos in richting Wildenrath. Langs een kapel.

Boekje boven het hoofd voor vallende eikels en kastanjes. Extra stop op een bankje. Hier besluiten we dat Nico een shortcut gaat maken. Ik loop de laatste vijf kilometer in straf tempo. Langs de Dalheimer Mühle. Op grensgebied. Bij het station staat de auto nog en ik haal Nico op bij Rödgen.
Ondertussen wel mooi een volle bingokaart: drie hertjes, een wezel en twee eekhoorns.

Op de terugweg rijden we via binnenwegen naar Arcen en dineren we in de Maasparel. Morgen ga ik hier met Wietske verder wandelen!