Schiermonnikoog (30 km)

Gelopen op 7, 8 en 9 maart 2014 (route)

Joepie, weer eens naar een Waddeneiland! Ik wil elk jaar wel, maar op een of andere manier halen we nauwelijks de frequentie van eens per twee jaar.
We hebben een perfect huisje gehuurd op Schiermonnikoog: Lilla Edet. We doen wat hoort bij een Waddenuitje: tandems huren, spelletjes doen en uitwaaien. En ik pak mijn wandelmomenten als de anderen nog slapen of in het huisje chillen:
Op vrijdag wandel ik met zonsondergang de 6 km rondom de Westerplas. Watervogels snateren in de plas. Twee hazen in het weiland.
Op zaterdagochtend op hardloopschoenen de 5 km van de veerboot naar ons huisje op bungalowpark de Monnik. De ganzen gakken in de lucht. Vogeltjes op het wad. Het geluid van een intercity-trein als een enorme zwerm ganzen zich verplaatst van het weiland naar het andere.
Op zaterdagmiddag lopen Nico en ik het prachtige stuk strand vanaf restaurant De Merlijn oostwaarts. Ver weg van alles en iedereen. Op ons pad een konijnenschedel. Na de slufter door het gat in de duinenrij en via het Waterstaatpad terug naar de Merlijn.
Zondagochtendvroeg loop ik met zonsopgang vanaf het appartementenhotel aan zee aan de Badweg door de duinen. Fazentengeluiden, spelende konijntjes. Via de Berkenplas terug naar het huisje. Net op tijd om aan te schuiven bij het ontbijt.
Heerlijk, zo'n onderdompeling in de Wadden-natuur.

Grasdijk bij Westerplas

Aangewaaid

Aangespoeld

Zonsondergang

Zonsopgang

Baarn - Hollandse Rading (17 km)

Gelopen op woensdag 5 maart 2014 met Wietske (route)

We ontmoeten elkaar bij snackbar Egelshoek bij vliegveld Hilversum. We laten Wietskes auto (schadeherstel..) achter en gaan met mijn auto naar Soest. Daar doen we een onverwacht bezoek én een gepland bezoek aan familie en oud-collega's. Om half 1 zetten we mijn auto bij De Generaal naast station Baarn. Zo, de logistiek klopt weer als een bus.

Het traject start in Het Baarnse Bosch. We laten de hondenuitlaters en joggers al snel achter ons wanneer we van de hoofdpaden af gaan. Een beukenberceau door en dan zien we al paleis Soestdijk en loodrecht daarop De Naald. Het pad loopt 700 meter langs de Amsterdamsestraatweg.En dan gaan we weer het bos in. De wolken trekken weg, de zon breekt door. Het is zwoel. Bij heidegebied De Stulp zoeken we naar dennenappels. We nemen een korte stop op het zand met uitzicht op een ven. Vrolijk getwinkel van vogels. In de verte grote grazers. We nemen een aantal overstapjes en wildroosters en komen dan bij een zwaarbewaakt hek met camera's: Kasteel Drakenstein. Dat betekent dat we vlak bij Lage Vuursche zijn. De pannenkoekengeur komt ons letterlijk tegemoet.  We kiezen voor het eerste terras: De Vuursche Boer. Zonder jas buiten zitten!

We lopen veel onverhard vandaag: smalle en brede zandpaden door dennenbos en loofbos. Wat een groot natuurgebied zo vlak langs de A27. Die steken we over met een fietsbrug. We schampen het heidegebied bij De Hoorneboeg. En de 17 km zijn alweer voorbij als we bij de Noodweg aankomen. Met Wietskes auto rijden we terug naar De Generaal en nuttigen daar het dagmenu. Een lekker maissoepje, pittige tortilla's en een kop koffie. Om 18.15 uur scheiden onze wegen. Zo, en nu nog werken.

Paleis Soestdijk

De Stulp

De Hoorneboeg

Amerongen - Renswoude (22 km)

Gelopen op zaterdag 1 maart 2014 met Wendeline (route) (en deze)

Waar we in december eindigen pakken we we vandaag de draad van het Utrechtpad weer op. Nu is het Berghuijs in Amerongen open, en beginnen we de wandeldag met een kopje koffie en een interview.

Om tien uur gaan we de bossen in. De lucht is zowaar blauw en het is windstil. Op de heuvelachtige paden wordt ijverig hardgelopen. Wij houden het bij een stevig wandeltempo. Langs de eenzame eik....Regendruppels hangen als pareltjes aan de berkenbomen. En een diepe duisternis tussen de hoge dennenstammen. Een heerlijk stuk om te lopen. Af en toe staan we stil om naar de vogels te luisteren.

Na 7 km komen we aan de bosrand en lopen we langs de woonhuizen van Veenendaal. Er is een soort avifauna- vogeltuin. Bij de A12 nemen we een pauze op een door anderen gemaakt picknickplekje van stenen. We komen langs wat vervallen (en verlaten?) boerderijen met veel zooi op het erf. Af en toe een doordringende geur van kippenboerderij of varkensstal.
Langs de kant van de weg in en in tuinen bloeien de sneeuwklokjes en krokussen en de eerste bloesemtakken. Racefietsers hebben hun fiets weer uit het vet gehaald en hun strakke pakkies aangetrokken.

We lopen beurtelings in Gelderland en Utrecht. Bij kasteel Renswoude en op 'het Dijkje' om Renswoude heen zijn tientallen wandelaars. Het is er echt een dag voor. Apart is de route dwars door een voormalig fort van de Grebbelinie: Werk aan de Daatselaar. Een wandelend gezin wijst ons op twee reetjes in het veld!

Bij hotel de Dennen komen we weer bij auto 1. Terwijl we terugrijden naar Amerongen begint het op de voorruit te spetten.... Nog een bakje thee in het Berghuijs tot besluit en we zijn weer zeeeeeer voldaan.

Amerongs bos

eenzame eik

Kooiweg Veenendaal

weerspiegeling in het water van het Grand Canal bij kasteel Renswoude

kasteel Renswoude

zoekplaatje: twee reeën (van achteren)

Enter - Holten (26 km)

Gelopen op woensdag 19 februari 2014 met Emmeke (route) en (route)

Een ontbijtmand op de kamer en de minibar gevuld met lunchpakketten. De dag begint goed! Het heeft vannacht geregend, maar als we om 9 uur naar buiten stappen is het droog. Een gemeente-ambtenaar van Rijssen loopt monter naar zijn werk.  Wij naar bus 80 richting Goor. Uitstappen in Enter bij halte halte Brandput en daar lopen we dan alweer langs de stille Regge. Wat zijn zandwegen toch mooi! Boerderijwinkel Exloo is dicht, dus nog even geen koffie voor ons. Mooi koeienpaadje onder de weg door. We genieten van de natuur: een zilverreiger, elzenkatjes, en wederom veel berken. Vallen ons die nu ineens op, of zijn die in Twente meer aanwezig? 

Na een korte stop aan de provinciale weg, gaan we de weg onderdoor en ontmoeten we de eerste wandelaar, zij het niet van het Marskramerpad. We horen een specht, maar zien hem niet. Joepie, een spoorwegovergang. Wat mooi is het hier bij het landschap van Havezate theeschenkerij Grimberg (helaas ook gesloten in februari). Op een bankje geluncht en het thuisfront een treinenquiz voorgelegd. Ik had keurig van tevoren de wijzigingen op het pad genoteerd, maar mijn briefje is weggewaaid. Dankzij telefonisch consult, maar vooral dankzij onze smartphones komen we toch bij de Regge uit en vinden het pontje waar we onszelf naar de overkant 'draaien'. Geweldig!

En jawel, de zon breekt zelfs door nu we kilometers langs de Regge lopen. Langs drijfzand komen we bij de brug van Zuna. Over betonnen platen (fietspad) maken we een lange lus. En dan op de Blokkendijk een sympathieke rustplaats onder een afdakje. Het heidehuisje is de wc. Drie jonge poesjes. Lekkere Zunakoeken bij de versgezette thee.

En daarna de bossen in! Onder hele hoge bomen. Een verlaten bos. Heerlijke dennengeur. Laatste stop bij de Canadeze begraafplaats vlakbij Holten. Er zijn meerdere bezoekers.
We willen wel doorlopen tot Deventer. Zullen we volgende keer van Holten naar Deventer in 1 keer doen? 40 km lukt ons toch wel?

Emmeke sprint naar de trein in Holten en ik blijf in een hagelbuitje achter. Het was weer zalig.

langs de Regge

Mollen zonder penselen

Exoo

stapstenen

Petersdijk

Plaggenweg

Borne - Enter (28 km)

Gelopen met Emmeke op woensdag 18 februari 2014 (route) en deels (route)

Bornegiorno, we zijn na wat vertraging toch belang op station Borne. De aanlooproute tot we op het Marskramerpad komen is bijna 2 km langs een provinciale weg. We snijden nog een rotonde af door over een smalle loopplank te balanceren.

De de landelijke route begint op de Oude Bieffel met de eerste berken. Daar gaan we er nog veel meer van zien deze tweedaagse. Bij Zenderen fotograferen we de Karmelieten pater die met opgeheven vingertje lesgeeft. We lopen een ommetje naar de Mariakapel met lange rozenkrans aan de muur. Bij het passeren van de spoorwegovergang hebben we even contact met het thuisfront. Picknickboerderij Hondenborg is niet meer, maar we kunnen even naar het toilet bij het Fitcentrum van Borne vlak voor de A1.

Wat een aangename verrassing  bij boerderij Bokdam! De eerste lammetjes en: een kar gevuld met lekkernijen staat op de weg. De boerin komt er juist aan voor tekst en uitleg. Er liggen groene platen om droog te kunnen zitten, en een leesbril om de prijslijst te lezen. We sjouwen Twentse kaas en worst mee in onze rugzak. De camera ziet dat we niet de weg over de vlonders in het moeras nemen (de tip van de boerin), maar trouw blijven aan de roodwitte markering van het Marskramerpad.

We lopen bijna alles onverhard vandaag, en dat maakt dat we ons goed kunnen inleven in de marskramer van vroeger: kuierend over zandwegen en grasdijken. Langs de oude Noordmolen oogt het ook authentiek. Na het oversteken van het Twentekanaal met een roestige brug komen we langs een enorm boerenbedrijf bij de Slampsweg. Via een tunneltje gaan we onder de A1 door. Een laatste pauze nemen we aan de picknicktafel bij het Rheins, waar zwarte kippen rondscharrelen en ganzen snateren. De Ganzenweg brengt ons bij de Regge waar we afbuigen naar de bushalte in Enter.

Met schemer zijn we in Rijssen, bij hotel de Beijaardier. Soepeltjes de 28 km gelopen en 's avonds heerlijk gegeten in het restaurant van het hotel.

Pater Karmeliet in Zenderen

schilderachtige berk

versnaperingen op de kar bij Bokdam

Noordmolen

Twentekanaal

Nieuwpoort- Lexmond (21 km)

Gelopen op woensdag 5 februari 2014 met Wietske (route en deze)

Een mens is niet gemaakt om binnen op een stoel te zitten. Dus gaan we er weer lekker op uit. Wel in de auto zitten naar eind- en startpunt, maar tussendoor stevig doorwandelen. Vandaag met windkracht 5 om de oren. Maar de wind waait uit het zuiden, dus het voelt toch lente-achtig. De weersvoorspelling (heel de dag regen) klopt weer eens van geen kant. We hebben een zonovergoten dag.

Nieuwpoort is één monument. Een inwoner uit 1700 zou er feilloos de weg kunnen vinden (staat in ons boekje, en we geloven het onmiddellijk). Ook wij verdwalen niet en lopen richting de Westermolen.Er hangt een mooie houten box 'het dagboek van de wandelaar', maar helaas zitten er alleen twee pennen in en geen logboek.

We klauteren lenig over overstapjes en manoeuvreren onder (schrik?)draad. Op de Langerakse Kade schiet een haas weg. Wat is ie mooi, groot en snel! We lopen bijna alles onverhard over gras en modder. De wilgen zijn soms al geknot. Rietpluimen wapperen in de harde wind. Via de Tiendweg komen we bij Ameide, een pittoresk dorpje met zelfs een stadhuis op de Dam. We drinken bij de herberg Wapen van Ameide  koffie. Boven schijnt een waterorgel te zijn, die met de hand moet worden bespeeld. Maakt nieuwsgierig!

Een half uurtje later lopen we weer verder, een stuk over asfalt naar Sluis. Daar slaan we rechtsaf, de Boezemweg in. En nu wordt het allemaal nog mooier. Eerst een straatje, dat wij omdopen tot Belevenispad: eieren te koop in een bruine koelkast, een kist vol peren, legkippen te koop, en wilgenkatjes om te voelen. Wat willen we nog meer voor spullen om ons heen? Dit is toch genoeg?

De weg wordt weer onverhard en we komen nu in natuurgebied Zouweboezem, dat bekend is van de rijkdom aan vogels (roerdomp, purperreiger, zwarte stern). Natuurlijk zien en/of herkennen wij die niet. Maar we horen wel allerlei gesnater. De lente hangt in de lucht. Ook krokussen, sneeuwklokjes en speenkruin gezien. Het paadje loopt tussen wilgen en tussen populieren. Aan de overkant een vijftal hertjes! Om een uur of drie bereiken we Lexmond. De A27 hebben we dan al wel even gehoord...

We halen de andere auto op in Nieuwpoort, terwijl het begint te miezeren. De echte bui barst los op de terugweg. Met een enorm mooie regenboog boven de A15!!

Stadhuis Nieuwpoort

Stadhuis Ameide op de Dam

bruine koelkast!

Molenkade bij Lexmond

zoek de hertjes...