De nacht was pikdonker en volledig stil. Allebei droomden we van steile hellingen waar we bijna van vielen. Geen psychologische duiding graag. Het ontbijt is ook vandaag weer superlekker met hotel-allures: grapefruitsap, thee, koffie, yoghurt, muesli, crackers, brood, jam, geitenkaas en ga zo maar door. We leggen een stevige bodem voor de laatste etappe in een reeks van 3: naar Sleen.
De B&B gastheer zet ons in 5 minuutjes af bij het Pieterpad. Onze rugzakken passen nog net in de achterbak van de Peugeot 106. De 16 kilometer van vandaag (omdat we gisteren al 8 kilometer voorbij Schoonloo zijn gelopen) zijn ook weer grotendeels op onverharde wegen. Over wildroosters, langs Galloway-runderen.
Weer eindeloze bossen.We maken een stop bij een Pieterpadbankje, en bij een monument voor een neergestorte bommenwerper in WO II. We komen langs het monument voor de oprichtsters van het Pieterpad Bertje Jens en Toos-Goorhuis-Tjalsma (Zie blog oktober).
Op heel de wandeling komen we maar 8 mensen tegen: hondenuitlaters en mountainbikers. De laatste kilometers zijn op open gebied langs grote boerderijen. Het is koud! We komen Sleen binnen bij de theetuin Taarten van Toen. Jammer dat het gesloten is, alleen al de vormgeving op het uithangbord ziet er leuk uit. Jammer ook dat eigenlijk alles is gesloten in Sleen. Dan het lunchpakketje maar opeten op een bankje bij het gemeentehuis.
 |
| Sleen |
Bij de winderige bushalte is het meer dan fris. Helaas voor Wen is hier in Drenthe de strippenkaart afgelopen weekend afgeschaft. De bus brengt ons vlot in Emmen. Dag koud Drenthe, op weg naar het warme zuiden...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten