Alweer stralend mooi herfstweer. Met de bus vanaf Nijmegen CS (die we bijna missen vanwege een eng insekt op mijn hals) gaan we naar Leuth, waar ik met Vera en mijn vader twee maanden terug het deel van de etappe Millingen-Groesbeek eindigde. Nu loop ik met drie meiden het volgende stuk van deze etappe. Want met een pannenkoek op de Duivelsberg in het vooruitzicht, krijg ik ze nog net mee.
Leuk hoor, met drie giebels op stap. Als elk dier dat van hen aandacht kreeg achter hen aan zou zijn gelopen, was er bij de Duivelsberg een optocht aangekomen van: een eng insect, twee dikke pony's, een poes en kitten, een rups, een handvol paarden, een paar koeien, twee zwanen, 8 hertjes en een vader- en moederhert, diverse St Bernardhonden en dan ben ik er vast nog een paar vergeten!
Op deze zonnige zondagmiddag in de herfstvakantie is het topdrukte op de Duivelsberg: in de rij voor een tafeltje. Maar even later toch heerlijk gesmuld van chocolademelk en een pannenkoek. Nico haalt ons met de auto op. Top!
Onderweg legde ik uit het hoe het Pieterpad ontstaan is. Zie de volgende blog.
 |
| Wylermeer |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten