En dan is daar opeens die eerste herfstdag dat ik de autoruiten moet krabben voor vertrek!
Dan ook maar de handschoenen in de rugzak mee, en voor het eerst mijn winterjas aan.
Ook Petra heeft haar sjaal om, wanneer zij in Putten uit de trein stapt. We nemen de bus naar Garderen en stappen na een kwartier uit bij de Bakkersstraat. Nu hoeven we alleen nog maar terug te lopen naar station Putten ;-)
En het goede nieuws hangt uit op vlaggen in het dorp: het wildseizoen is geopend.
De route loopt alleen alleen alleen maar door bossen vandaag!!!! We merken dat het een populair bestemming is voor toeristen in de herfstvakantie. Dit deel van de Veluwe zit vol met bungalowparken. En daarom sjezen er door de bossen hordes mountainbikers en vele wandelaars. Maar toch zijn er ook hele stukken waarop we niemand tegen komen.
Het mooiste vandaag zijn de zonnestralen die door de bomen schijnen. En ook dat we voor zussen worden aan gezien! Verder bevalt de appeltaart, de picknicktafel met thermoskan koffie, de wildsporen, het geluid van de vallende nootjes, en alle kleuren in het bos.
De markering is matig. of wij zijn teveel aan deklets. Het is maar van welke kant je het bekijkt. In elk geval raken we het spoor bijster en belanden we bij de route van Eddy de Eekhoorn. Dan maar 2 kilometer extra lopen.
In het dorp Putten zijn wij onder de indruk van de plaquette van 1 en 2 oktober 1944. Ik las er als kind al over in een boek van Gertie Evenhuis.
We besluiten de wandelmiddag met een tonic en kop thee op het terras (!) van De Oude Deel tegenover station Putten. Perfecte herfstwandeling.
 |
| weerspiegeling in een modderplas |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten