Rotterdam (11 km)

 Gelopen op zondag 8 maart 2026 met Emmeke

We gaan weer op schoolreis! Bij de Broodfabriek zwaaien we de boel uit en lopen naar Rijswijk NS. En dan op Rotterdam CS begint de wandeling. Alle informatie in de tekstblokken van het gidsje hebben we thuis al doorgenomen, dus we kunnen ons volledig richten op andere dingen. Mooi is Rotterdam in de mist! We stappen stevig door en bekijken de stad van na 14 mei 1940, en maar een enkel gebouw van voor het bombardement. Bij De Machinist lunchen we en dan zijn we binnen een mum van tijd weer bij Rotterdam CS.

 

's- Graveland - Abcoude (21 km)

 Gelopen op vrijdag 6 maart 2026 met Wendeline

Vandaag de tweede etappe van het Noordhollandpad. Het is even wat heen en weer gesjees met twee auto's, maar dan rijd je ook ergens: op een smal weggetje langs de Gein (?), waar we achteruitrijdend hellingproef met aan weerszijden water en een tegemoetkomende vrachtwagen heel koel blijven. Kunnen we. Vanaf  's-Graveland hebben we de ronde stickers van de Noord-Holland markering direct gevonden. Vooral nadat we eerst van het toilet gebruik mogen maken in het nog gesloten bezoekerscentrum. Lieve vrijwilligers hier! In dan lopen we midden in de natuur richting Ankeveense Plassen. Knotwilgen met ontluikende katjes, meerkoeten, een zwaan, plukjes narcissen en sneeuwklokjes. Zo geen straf om meer te zijn op een vrijdagmorgen.

In de middag wordt het iets "drukker"met fietsers en andere wandelaars op de wegen tussen Baambrugge, Vreeland en Loenersloot. Iedereen groet elkaar vriendelijk. Daar is geen verkeersbord voor nodig. Horeca is er niet onderweg. Maar met 18 graden is het prima vertoeven op bankjes met uitzicht. Twee voorbij drijvende mannen op een stoel op een vlot met een hond, een weiland met alerte moederschapen en dartelende pasgeboren lammetjes, een op een specht lijkende aalscholver op een paal, ooievaars op een nest. Het maakt ons allemaal erg blij.

Ondertussen nemen we het leven door en zo zijn we in no time weer terug bij de auto in Abcoude, waar het bordje naar het station nog steeds dezelfde kant op wijst. De Goebes-achtige winkel met kleurrijke kleding buiten aan de rekken laten we links liggen, maar we gaan wél even naar binnen in de Wereldwinkel. Een mooi besluit van een zonnige lente-dag.

 

 

 

 

Almelo - Zenderen (18 km)

 Gelopen op woensdag 18 februari 2026 met Emmeke

Zullen we de lakens aan elkaar knopen en via de ramen vluchten? Of klimmen we in het bad en doen we gordijnen open?

Thee zetten in het koffiezetapparaat. In de bakjes yoghurt is volop ruimte voor fruit. Dat heet omdenken.

Om half 9 verlaten we het Huis van Bewaring en gaan LOPEN. Fris als hoentjes langs het mooiste plekje van Almelo: de zangschuur van Piet. We begroeten alle tekkels- en andere hondenuitlaters vriendelijk, wachten bij het rode stoplicht (in Almelo is altijd wat te doen) en lopen dan langs het water de stad uit. Op het bankje van Jolanda is het naast een bak hyacinten heerlijk koffie drinken. En dan lopen we even later Almelo weer in via de afvalverwerkingswijk.

We moeten met een bocht het spoor over, maar die bocht van het officiële Twentepad loopt zonder overdrijven (oké iets) over de vluchtstrook van een snelweg.Dan komen we in een strook bos. Onverwacht staan we bij een oud Nivon-huis. De huisvader zwaait niet naar ons wanneer we passeren. Over asfaltwegen en enkele zandwegen genieten we van de vrijheid en de kale takken. De IJsvogel laat zich niet zien, en komt ook niet af op de vrouw van het Overijssels Landschap. 

Nu naderen de laatste kilometers. Niet alleen van dit Twentepad, maar voor mij ook van ALLE streekpaden en LAW-paden in Nederland. Dat moet gevierd! Dus besluiten we niet door te lopen naar het verlaten Hertme, maar de finish te vieren in Zenderen. Eerst gaan we de kloosterkerk bekijken waar Titus Brandsma verbleef. En heel toepasselijk komt daar Mooi Springendal aangereden met schone lakens. Dat was het hoogtepunt van het Twentepad. Bij theehuis De Karmeliet 200 meter verderop strijken we neer en heffen het glas op onze wandelavonturen. Een scone erbij en even extra stilstaan bij alle kilometers die we mochten maken. En natuurlijk... plannen maken voor vervolgpaden. Die zijn dan niet rood-wit of geel-rood gemarkeerd, maar er valt in Nederland nog genoeg te pelgrimeren.