AFGELOPEN
LAW-paden
LAW 2 Trekvogelpad (2012-2013)
LAW 3 Marskramerpad (2014)
LAW 4 Maarten Van Rossumpad (2011-2013)
LAW 5-2 Nederl. Kustpad Hoek v Holland- Den Helder (2013)
LAW 6 Grote Rivierenpad (2012- 2014)
LAW 7 Pelgrimspad (2015-2016)
LAW 9 Pieterpad (2011-2012)
LAW 12 Overijssels Havezatenpad (2016-2017)
LAW 13 Hertogenpad (2014- 2015)

Streekpaden
Nr 3 Streekpad Nijmegen (2011)
Nr 4 Waddenwandelen Schiermonnikoog (2014) en Texel (2017-2018)
Nr 5 Brabants Vennenpad (2016-2018)
Nr 10 Maas-Niederrheinpad (2013-2016)
Nr 11 Hanzestedenpad (2013-2016)
Nr 12 Groene Hartpad (2015-2018)
Nr 13 Utrechtpad (2013- 2014)
Nr 14 Maas-en Peelliniepad (2013)
Nr 16 Veluwe Zwerfpad (2014- 2017)


AAN HET LOPEN
LAW 1-3 Floris V pad (gelopen: Amsterdam - Willemstad)
LAW 5-1 Nederlands Kustpad (gelopen: Hoek van Holland - Vlissingen)
LAW 15 Westerborkpad (gelopen: Amsterdam - Amersfoort)

Streekpaden
Nr 8 Graafschapspad (gelopen: Hoog Keppel - Ruurlo en Mariënvelde - Doetinchem)
Nr 18 Waterliniepad (gelopen: Weesp - Nederhorst den Berg en Nieuwersluis -Oud-Zuylen)

zondag 15 juli 2018

Domburg - Vlissingen (26 km)

Gelopen op vrijdag 13 juli 2018 met Emmeke (deel van deze route en deel van deze route)

En we gaan nog niet naar huis. We hebben nog een derde dag. Volgende week dan wel geen Vierdaagse, maar nu dan een driedaagse. Aan de Zeeuwse Rivièra.
Het ontbijt is gelukkig al om half acht, dus lopen we om 8.15 uur het hotel uit. Direct naar de Domburgse boulevard. Wat is de kust hier mooi en ook het uitzicht landinwaarts. In de verte zien we al de vuurtoren van Westkapelle. Gewoon de duinenrij volgen. En er niet vanaf willen, want dan krijg je te maken met boze mannen van de KNRM.

Schelpenpaden op en af en telkens dat mooie uitzicht. Het is nog zonniger dan gisteren, maar gelukkig met een verfrissende noordenwind in de rug. Wat is er veel ruimte hier op Walcheren. In het achterland richting Westkapelle komen we weer eens niemand tegen. Een heel mooi vlindertje en twee paarden daar gelaten.

Westkapelle is in 1944 volledig platgebombardeerd. De dorpsstraat is dus uit 1946. Het hotelletje waar we koffie drinken op op het terras is uit hetzelfde jaar. De koffie ook?
We klauteren de dijk weer op en zien Zoutelande in de verte. Hier komen de hoge duinen aan! En aan de kust blijft het zo mooi typerend dat de houten palen de golfbrekers zijn. Een enkele visser of vliegeraar of hondenuitlater beneden op het strand. En op ons schelpenpad sporadisch een wandelaar. We blijven foot's maken van de mooie doorkijkjes.

Zoutelande is ook leuk zeg. Gezellig toeristisch. De bakkersvrouw is supervriendelijk en beveelt ons de Zeeuwse perensap aan. We zitten weer op het terras, met uitzicht op de kerk. Alsof we nog niet genoeg kilo's meesjouwen, doen we er ook nog een pondspak Zeeuwse stoop bij. Zoiets kun je thuis echt niet krijgen...

De karakterkilometers komen er aan. De flatlijn van Vlissingen is wel zichtbaar, maar nadert langzaam.Tijd voor een ei, daarna gaat het wel weer. En wat is het mooi. De oranje daken van Dishoek..
Het is even wennen aan het feestgedruis wanneer we Vlissingen bereiken. Een vol strand, een volle boulevard en ... kermis in de stad. We banen ons een weg door de suikerspinnen en vinden de sluizen achter Michiel de Ruyter. Nu nog langs de Oranjemolen: boven of onderlangs? Waar is nou toch het station? Ja, gevonden. En over een dikke maand hopen we hier vberder te gaan. Nu eerst eventjes naar huis reizen. Met bolussen en stroop in de rugzak.


























Neeltje Jans- Domburg (23 km)

Gelopen op donderdag 12 juli 2018 met Emmeke (route en deel van deze route)

Ontbijt in een prachtige gelagkamer. Koffie met bolus toe. De slappe lach bij het afrekenen: wie vrolijk is in de morgen, die lacht de hele dag. Met twee bussen naar Neeltje Jans. Hier eindigden we in april de wandeling. Nus tappen we er gelijk uit de bus met een wandelvrouw. Haar maat(je) wacht al op haar bij de bushalten. We drinken met zijn vieren koffie op Neeltje Jans in de vislucht en wisselen wandelinformatie uit. We worden steeds erger..

De bordjes staan hier veen niet, of wij zien ze even niet. Dat geldt ook voor de zeehonden helaas.
Dan maar de Oosterscheldekering op. Blijft imposant!  De busjes van Rijkswaterstaat staan er weer, want er schijnt altijd wel een sluis gecheckt of geverfd te worden. Chronisch onderhoud, just in cases.
Op een bankje bij De Banjaard eten we ons broodje met ei. Ai, die blijkt verre van hard gekookt...
Uitzicht op de Noordzee met in de verte bootjes en ook zo gek: aan de overkant zie je Zeeuws Vlaanderen al.

De fietsers op het pad en de gezinnen op de strandopgangen zijn voor 90 procent Duitsers.Nu lopen we een klein stukje van de dagvariant die we gisteren ook liepen. Bij Vrouwenpolder blijven we nu de kustlijn volgen. En hoe: het strand bij Breezand is smal en mul. Er is geen verharde vloedlijn. Dus ploegen we ons 2 km er doorheen. Dat valt best niet mee. Wel een prachtige kwalletjes gespot. Het lijken wel taarten van de banketbakker.

De lunch is op de meest geweldige plek ever: op een kustwachtvlonderhuisje of hoe heet zoiets. Het zeewater stoomt onder ons en we zitten bovenop een markering van het Nederlands Kustpad. Uitzicht op de Oosterscheldekering Het wordt vloed, dus we moeten wel van het trapje springen over de vloedlijn heen. Dat kunnen we.

Nu gaat het landinwaarts in de schaduw van groene bossen. Wat een prachtige jeugdherberg ligt hier. En daar zien we dan Domburg liggen. We zijn best moe. Het hotel is snel gevonden. Het zwembad ook. En dan in het avondzonnetje genieten van Spaanse hapjes tegenover de plaatselijke Filharmonie. Hoe mooi wil je het hebben. Winkeltjes ook nog open, want toeristenseizoen.



















Dagwandeling Veere (15 km)

Gelopen op woensdag 11 juli 2018 met Emmeke (route)

Dat moment dat je weer op de plek bvent, waar je een x weken geleden het pad verliet, dat is het ware LAW-gevoel. De draad weer oppakken bij het punt war je de vorige keer eindigde. Vandaag doen we dat op Middelburg station. Nu hebben we geen tijd voor rabarbersap, want onze (buurt?)bus vertrekt naar Veere. We rijden langs de Rechtbank van Middelburg, die we van binnen niet hoeven te zien. Eén is genoeg op een dag.

Luxe vandaag is dat we eerste de volle rugzak afleveren bij het hotel en daarna pas gaan wandelen. Stadsherberg de Campveerse Toren is al 500 jaar een begrip in Veere. We krijgen de kurken sleutel van kamer 3 en gaan direct op pad. Het voetveer (ook voor fietsers)  naar Kamperland ligt 10 meter van onze hotelkamer verwijderd. Een mooi tochtje over het Veerse Meer, waar druk wordt gezeild. Het is namelijk een zomerse dag die de 22 graden aantikt (in het binnenland 27 graden).

Wij tikken de overkant aan en volgen het pad pal langs het water. Het boekje hebben we niet nodig. Over een ligweide (met geel verdord gras), langs kinderkampen waar surfen en zeilen wordt geleerd. In de verte achter ons de toren van Veere, en in de verte voor ons de Veerserdam. Meeuwen in de lucht. We stappen lekker door want na dat lange stilzitten willen we wel even wat kilometers maken. Alle uitspanningen laten we links liggen, ondanks de aanlokkelijke geuren van gebakken frites.

Eenmaal op de dijk zien we een glimp van het Noordzeestrand waar lekker wordt gevliegerd. Bij Pannenkoekenrestaurant Berelekker gaan we naar beneden de tunnel door en nu lopen we aan de andere oever van het Veerse Meer. Weer en mooi graspad, en zelfs nog een klein stukje aangelegd bos. We moeten langs wat koeien, maar dankzij het rood-wit meisje dat voor ons loopt durven we dat prima aan.

Inmiddels hebben we echt trek, dsu het is mooi wanneer we rond half zeven weer in Veere aankomen. Snel opfrissen op de hotelkamer en het eerste het beste terras pakken: pal voor ons eigen raam. Laat de mosselpan maar komen! En nu met frites.
Ook de Italiaanse ijszaak is niet meer dan tien stappen ervan verwijderd. Het avondwandelingetje door Veere is nog op te brengen. Gelukkig maar, want wat een leuk plaatsje. Mooie gevels, mooie straatklinkers, en natuurlijk het stadhuis en de grote kerk.Dit stadje ademt sfeer uit, zeggen we dan.